Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: subig-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
subigō
|
subigor
|
subigam
|
subigar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
subigis
|
subigeris
|
subigas
|
subigāris
|
subige
|
subigere
|
| 3 p.
|
subigit
|
subigitur
|
subigat
|
subigātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
subigimus
|
subigimur
|
subigāmus
|
subigāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
subigitis
|
subigimini
|
subigātis
|
subigamini
|
subigite
|
subigimini
|
| 3 p.
|
subigunt
|
subiguntur
|
subigant
|
subigantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
subigēbam
|
subigēbar
|
subigerem
|
subigerer
|
| 2 p.
|
subigēbas
|
subigebāris
|
subigeres
|
subigerēris
|
| 3 p.
|
subigēbat
|
subigebātur
|
subigeret
|
subigerētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
subigebāmus
|
subigebāmur
|
subigerēmus
|
subigerēmur
|
| 2 p.
|
subigebātis
|
subigebamini
|
subigerētis
|
subigerēmini
|
| 3 p.
|
subigēbant
|
subigebantur
|
subigerent
|
subigerentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
subigam
|
subigar
|
—
|
| 2 p.
|
subiges
|
subigēris
|
subigito
|
| 3 p.
|
subiget
|
subigētur
|
subigito
|
| Plur.
|
1 p.
|
subigēmus
|
subigēmur
|
—
|
| 2 p.
|
subigētis
|
subigemini
|
subigitōte
|
| 3 p.
|
subigentur
|
subigunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
subigĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
subigi
|
| Participium praesentis actīvi
|
subigens
|
| Gerundium
|
subigendi
|
| Gerundivum
|
subigendus, -a, -um
|
Основа перфекта: subēg-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
subēgī
|
subēgerim
|
subēgeram
|
subēgissem
|
subēgerō
|
| 2 p.
|
subēgisti
|
subēgeris
|
subēgeras
|
subēgisses
|
subēgeris
|
| 3 p.
|
subēgit
|
subēgerit
|
subēgerat
|
subēgisset
|
subēgerit
|
| Pl.
|
1 p.
|
subēgimus
|
subēgerimus
|
subēgerāmus
|
subēgissēmus
|
subēgerimus
|
| 2 p.
|
subēgistis
|
subēgeritis
|
subēgerātis
|
subēgissētis
|
subēgeritis
|
| 3 p.
|
subēgērunt
|
subēgerint
|
subēgerant
|
subēgissent
|
subēgerint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
subēgisse
|
Основа супина: subāct-
| Participium perfecti passivi
|
subāctus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
subāctūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
subāctum
|
| Supinum II
|
subāctū
|
su-bi-go
Глагол, третье спряжение.
Приставка: sub-[-]][-]]; корень: -ig-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- пригонять; приводить, доставлять; гнать, вести ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- заставлять; принуждать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- подчинять, покорять, порабощать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- теснить, притеснять, мучить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- обрабатывать; взрыхлять; утаптывать; выделывать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- волновать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- точить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- мять, месить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- укрощать, приручать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- обучать, школить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от Шаблон:Этимология:subigere
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография