Словарь:aidoida

Вепсский

Морфологические и синтаксические свойства

ai-doi-da

Глагол.

спряжение
индикатив	презенс		имперфект
лицо	полож.	отриц.	полож.	отриц.
1. ед.	aidoin	en aidoi	aidoin	en aidoind
2. ед.	aidoid	ed aidoi	aidoid	ed aidoind
3. ед.	aidoib	ei aidoi	aidoi	ei aidoind
1. мн.	aidoim	em aidoigoi	aidoim	em aidoinugoi
2. мн.	aidoit	et aidoigoi	aidoit	et aidoinugoi
3. мн.	aidoiba	ei aidoigoi	aidoiba	ei aidoinugoi
индикатив	перфект		плюсквамперфект
лицо	полож.	отриц.	полож.	отриц.
1. ед.	olen aidoinu	en ole aidoinu	olin aidoinu	en olend aidoinu
2. ед.	oled aidoinu	ed ole aidoinu	olid aidoinu	ed olend aidoinu
3. ед.	om aidoinu	ei ole aidoinu	oli aidoinu	ei olend aidoinu
1. мн.	olem aidoinuded	em olgoi aidoinuded	olim aidoinuded	em olnugoi aidoinuded
2. мн.	olet aidoinuded	et olgoi aidoinuded	olit aidoinuded	et olnugoi aidoinuded
3. мн.	oma aidoinuded	ei olgoi aidoinuded	oliba aidoinuded	ei olnugoi aidoinuded
кондиционал	презенс		имперфект
лицо	полож.	отриц.	полож.	отриц.
1. ед.	aidoižin	en aidoiži	aidoinuižin	en aidoinuiži
2. ед.	aidoižid	ed aidoiži	aidoinuižid	ed aidoinuiži
3. ед.	aidoiži	ei aidoiži	aidoinuiži	ei aidoinuiži
1. мн.	aidoižim	em aidoižigoi	aidoinuižim	em aidoinuižigoi
2. мн.	aidoižit	et aidoižigoi	aidoinuižit	et aidoinuižigoi
3. мн.	aidoižiba	ei aidoižigoi	aidoinuižiba	ei aidoinuižigoi
кондиционал	перфект		плюсквамперфект
лицо	полож.	отриц.	полож.	отриц.
1. ед.	oližin aidoinu	en oliži aidoinu	olnuižin aidoinu	en olnuiži aidoinu
2. ед.	oližid aidoinu	ed oliži aidoinu	olnuižid aidoinu	ed olnuiži aidoinu
3. ед.	oliži aidoinu	ei oliži aidoinu	olnuiži aidoinu	ei olnuiži aidoinu
1. мн.	oližim aidoinuded	em oliži aidoinuded	olnuižim aidoinuded	em olnuiži aidoinuded
2. мн.	oližit aidoinuded	et oliži aidoinuded	olnuižit aidoinuded	et olnuiži aidoinuded
3. мн.	oližiba aidoinuded	ei oliži aidoinuded	olnuižiba aidoinuded	ei olnuiži aidoinuded
потенциал	презенс		перфект
лицо	полож.	отриц.	полож.	отриц.
1. ед.	aidoinen	en aidoine	olnen aidoinu	en olne aidoinu
2. ед.	aidoined	ed aidoine	olned aidoinu	ed olne aidoinu
3. ед.	aidoineb	ei aidoine	olneb aidoinu	ei olne aidoinu
1. мн.	aidoinem	em aidoine	olnem aidoinuded	em olne aidoinuded
2. мн.	aidoinet	et aidoine	olnet aidoinuded	et olne aidoinuded
3. мн.	aidoineba	ei aidoine	olneba aidoinuded	ei olne aidoinuded
императив			причастия
лицо	полож.	отриц.
1. ед.	-	-	акт. наст.	с:aidoi
2. ед.	aidoi	ala aidoi	акт. пр. ед.	[[с:aidoinu|]]
3. ед.	aidoigaha	algha aidoigoi	акт. пр. мн.	[[с:aidoinuded|]]
1. мн.	aidoigam	algam aidoigoi	пасс. пр.	[[с:aidoidud|]]
2. мн.	aidoigat	algat aidoigoi
3. мн.	aidoigaha	algha aidoigoi
пассив
	полож.	отриц.
презенс	aidoidas	ei aidoigoi
имперфект	aidoidihe	ei aidoidud
перфект	om aidoidud	ei ole aidoidud
плюсквамперфект	oli aidoidud	ei oli aidoidud
инфинитивы
I инф.	[[с:aidoida|]]
II инф., инессив	aidoides
II инф., инструктив	aidoiden
III инф., иллатив	aidoimaha
III инф., инессив	aidoimas
III инф., элатив	aidoimaspäi
III инф., абессив	aidoimata
III инф., адессив	aidoimal

Корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. огораживать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Фонетические варианты

1. aidiida, aideita

Синонимы

1. aidoita

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: aid

Этимология

От ??

Библиография

• Зайцева М.И., Муллонен М.И. Словарь вепсского языка. Ленинград, «Наука», 1972