Перейти к содержанию

Словарь:aidiida

Это словарная страница
Материал из энциклопедии Руниверсалис

Вепсский

Морфологические и синтаксические свойства

ai-dii-da

Глагол.

спряжение
индикатив презенс имперфект
лицо полож. отриц. полож. отриц.
1. ед. aidiin en aidii aidiin en aidiind
2. ед. aidiid ed aidii aidiid ed aidiind
3. ед. aidiib ei aidii aidii ei aidiind
1. мн. aidiim em aidiigoi aidiim em aidiinugoi
2. мн. aidiit et aidiigoi aidiit et aidiinugoi
3. мн. aidiiba ei aidiigoi aidiiba ei aidiinugoi
индикатив перфект плюсквамперфект
лицо полож. отриц. полож. отриц.
1. ед. olen aidiinu en ole aidiinu olin aidiinu en olend aidiinu
2. ед. oled aidiinu ed ole aidiinu olid aidiinu ed olend aidiinu
3. ед. om aidiinu ei ole aidiinu oli aidiinu ei olend aidiinu
1. мн. olem aidiinuded em olgoi aidiinuded olim aidiinuded em olnugoi aidiinuded
2. мн. olet aidiinuded et olgoi aidiinuded olit aidiinuded et olnugoi aidiinuded
3. мн. oma aidiinuded ei olgoi aidiinuded oliba aidiinuded ei olnugoi aidiinuded
кондиционал презенс имперфект
лицо полож. отриц. полож. отриц.
1. ед. aidiižin en aidiiži aidiinuižin en aidiinuiži
2. ед. aidiižid ed aidiiži aidiinuižid ed aidiinuiži
3. ед. aidiiži ei aidiiži aidiinuiži ei aidiinuiži
1. мн. aidiižim em aidiižigoi aidiinuižim em aidiinuižigoi
2. мн. aidiižit et aidiižigoi aidiinuižit et aidiinuižigoi
3. мн. aidiižiba ei aidiižigoi aidiinuižiba ei aidiinuižigoi
кондиционал перфект плюсквамперфект
лицо полож. отриц. полож. отриц.
1. ед. oližin aidiinu en oliži aidiinu olnuižin aidiinu en olnuiži aidiinu
2. ед. oližid aidiinu ed oliži aidiinu olnuižid aidiinu ed olnuiži aidiinu
3. ед. oliži aidiinu ei oliži aidiinu olnuiži aidiinu ei olnuiži aidiinu
1. мн. oližim aidiinuded em oliži aidiinuded olnuižim aidiinuded em olnuiži aidiinuded
2. мн. oližit aidiinuded et oliži aidiinuded olnuižit aidiinuded et olnuiži aidiinuded
3. мн. oližiba aidiinuded ei oliži aidiinuded olnuižiba aidiinuded ei olnuiži aidiinuded
потенциал[1] презенс перфект
лицо полож. отриц. полож. отриц.
1. ед. aidiinen en aidiine olnen aidiinu en olne aidiinu
2. ед. aidiined ed aidiine olned aidiinu ed olne aidiinu
3. ед. aidiineb ei aidiine olneb aidiinu ei olne aidiinu
1. мн. aidiinem em aidiine olnem aidiinuded em olne aidiinuded
2. мн. aidiinet et aidiine olnet aidiinuded et olne aidiinuded
3. мн. aidiineba ei aidiine olneba aidiinuded ei olne aidiinuded
императив причастия
лицо полож. отриц.
1. ед. - - акт. наст. с:aidii
2. ед. aidii ala aidii акт. пр. ед. [[с:aidiinu|]]
3. ед. aidiigaha algha aidiigoi акт. пр. мн. [[с:aidiinuded|]]
1. мн. aidiigam algam aidiigoi пасс. пр. [[с:aidiidud|]]
2. мн. aidiigat algat aidiigoi
  1. Только в Санкт-Петербургском варианте литературного языка.
3. мн. aidiigaha algha aidiigoi
пассив
полож. отриц.
презенс aidiidas ei aidiigoi
имперфект aidiidihe ei aidiidud
перфект om aidiidud ei ole aidiidud
плюсквамперфект oli aidiidud ei oli aidiidud
инфинитивы
I инф. [[с:aidiida|]]
II инф., инессив aidiides
II инф., инструктив aidiiden
III инф., иллатив aidiimaha
III инф., инессив aidiimas
III инф., элатив aidiimaspäi
III инф., абессив aidiimata
III инф., адессив aidiimal

Корень: --.

Произношение

Семантические свойства

Значение

  1. огораживать ◆ aidiida püud, zagard
    огородить поле, огород

Фонетические варианты

  1. aidoida, aideita

Синонимы

Антонимы

Гиперонимы

Гипонимы

Родственные слова

Ближайшее родство
  • существительные: aid

Этимология

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

Библиография

  • Зайцева М.И., Муллонен М.И. Словарь вепсского языка. Ленинград, «Наука», 1972