Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: resolv-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
resolvō
|
resolvor
|
resolvam
|
resolvar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
resolvis
|
resolveris
|
resolvas
|
resolvāris
|
resolve
|
resolvere
|
| 3 p.
|
resolvit
|
resolvitur
|
resolvat
|
resolvātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
resolvimus
|
resolvimur
|
resolvāmus
|
resolvāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
resolvitis
|
resolvimini
|
resolvātis
|
resolvamini
|
resolvite
|
resolvimini
|
| 3 p.
|
resolvunt
|
resolvuntur
|
resolvant
|
resolvantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
resolvēbam
|
resolvēbar
|
resolverem
|
resolverer
|
| 2 p.
|
resolvēbas
|
resolvebāris
|
resolveres
|
resolverēris
|
| 3 p.
|
resolvēbat
|
resolvebātur
|
resolveret
|
resolverētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
resolvebāmus
|
resolvebāmur
|
resolverēmus
|
resolverēmur
|
| 2 p.
|
resolvebātis
|
resolvebamini
|
resolverētis
|
resolverēmini
|
| 3 p.
|
resolvēbant
|
resolvebantur
|
resolverent
|
resolverentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
resolvam
|
resolvar
|
—
|
| 2 p.
|
resolves
|
resolvēris
|
resolvito
|
| 3 p.
|
resolvet
|
resolvētur
|
resolvito
|
| Plur.
|
1 p.
|
resolvēmus
|
resolvēmur
|
—
|
| 2 p.
|
resolvētis
|
resolvemini
|
resolvitōte
|
| 3 p.
|
resolventur
|
resolvunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
resolvĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
resolvi
|
| Participium praesentis actīvi
|
resolvens
|
| Gerundium
|
resolvendi
|
| Gerundivum
|
resolvendus, -a, -um
|
Основа перфекта: resolv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
resolvī
|
resolverim
|
resolveram
|
resolvissem
|
resolverō
|
| 2 p.
|
resolvisti
|
resolveris
|
resolveras
|
resolvisses
|
resolveris
|
| 3 p.
|
resolvit
|
resolverit
|
resolverat
|
resolvisset
|
resolverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
resolvimus
|
resolverimus
|
resolverāmus
|
resolvissēmus
|
resolverimus
|
| 2 p.
|
resolvistis
|
resolveritis
|
resolverātis
|
resolvissētis
|
resolveritis
|
| 3 p.
|
resolvērunt
|
resolverint
|
resolverant
|
resolvissent
|
resolverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
resolvisse
|
Основа супина: resolūt-
| Participium perfecti passivi
|
resolūtus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
resolūtūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
resolūtum
|
| Supinum II
|
resolūtū
|
re-sol-vo
Глагол, третье спряжение.
Приставка: re-[-]][-]]; корень: -solv-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- развязывать; распускать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- снимать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- распрягать; освобождать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- открывать; проламывать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- разгонять, рассеивать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- перен. распутывать, разъяснять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- растворять, расплавлять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- разрыхлять, вскапывать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- расслаблять, изнеживать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- ослаблять, разрушать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- отменять, уничтожать; прекращать; нарушать; расторгать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- распрямлять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- платить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от re- «обратно; опять, снова; против», далее из неустановленной формы + solvere «отвязывать; исполнять; растворять», далее из se «себя, -ся» + luere «освобождать».
Фразеологизмы и устойчивые сочетания