Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: intend-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
intendō
|
intendor
|
intendam
|
intendar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
intendis
|
intenderis
|
intendas
|
intendāris
|
intende
|
intendere
|
| 3 p.
|
intendit
|
intenditur
|
intendat
|
intendātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
intendimus
|
intendimur
|
intendāmus
|
intendāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
intenditis
|
intendimini
|
intendātis
|
intendamini
|
intendite
|
intendimini
|
| 3 p.
|
intendunt
|
intenduntur
|
intendant
|
intendantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
intendēbam
|
intendēbar
|
intenderem
|
intenderer
|
| 2 p.
|
intendēbas
|
intendebāris
|
intenderes
|
intenderēris
|
| 3 p.
|
intendēbat
|
intendebātur
|
intenderet
|
intenderētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
intendebāmus
|
intendebāmur
|
intenderēmus
|
intenderēmur
|
| 2 p.
|
intendebātis
|
intendebamini
|
intenderētis
|
intenderēmini
|
| 3 p.
|
intendēbant
|
intendebantur
|
intenderent
|
intenderentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
intendam
|
intendar
|
—
|
| 2 p.
|
intendes
|
intendēris
|
intendito
|
| 3 p.
|
intendet
|
intendētur
|
intendito
|
| Plur.
|
1 p.
|
intendēmus
|
intendēmur
|
—
|
| 2 p.
|
intendētis
|
intendemini
|
intenditōte
|
| 3 p.
|
intendentur
|
intendunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
intendĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
intendi
|
| Participium praesentis actīvi
|
intendens
|
| Gerundium
|
intendendi
|
| Gerundivum
|
intendendus, -a, -um
|
Основа перфекта: intend-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
intendī
|
intenderim
|
intenderam
|
intendissem
|
intenderō
|
| 2 p.
|
intendisti
|
intenderis
|
intenderas
|
intendisses
|
intenderis
|
| 3 p.
|
intendit
|
intenderit
|
intenderat
|
intendisset
|
intenderit
|
| Pl.
|
1 p.
|
intendimus
|
intenderimus
|
intenderāmus
|
intendissēmus
|
intenderimus
|
| 2 p.
|
intendistis
|
intenderitis
|
intenderātis
|
intendissētis
|
intenderitis
|
| 3 p.
|
intendērunt
|
intenderint
|
intenderant
|
intendissent
|
intenderint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
intendisse
|
Основа супина: intent-
| Participium perfecti passivi
|
intentus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
intentūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
intentum
|
| Supinum II
|
intentū
|
in-ten-do
Глагол, третье спряжение.
Приставка: in-[-]][-]]; корень: -tend-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- натягивать; надувать (парус); обтягивать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- обвивать, украшать; обматывать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- напрягать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- увеличивать, усиливать; повышать (цену) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- протягивать, простирать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- направлять; направлять, держать (путь); бросать, метать; пускать (стрелу) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- пролагать, прокладывать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- обращать, устремлять; направлять, посвящать; посвящать себя, отдаваться ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- грозить, угрожать; затевать, замышлять; стремиться, намереваться, готовить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- направляться, отправляться ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- клониться, относиться, намекать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- внимать, внимательно следить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- утверждать, уверять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- преувеличивать; делать более суровым, обострять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- лингв. расширять, удлинять (слог) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
| Родство по tendo
|
|
- уменьш.-ласк. формы: tentoriolum
- пр. существительные: tendicula, tendor, tensio, tensura, tenta, tentigo, tentio, tentorium
- прилагательные: tentorius
- глаголы: tendo, attendo, extendo, intendo, obtendo, praetendo, protendo, retendo, subtendo, supertendo
|
Этимология
Происходит от in- «в» + tendere «тянуть, напрягать» (восходит к праиндоевр.| *ten- «тянуть»)
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография