Словарь:główny

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж		ед. ч.			мн. ч.
		муж. р.	ср. р.	жен. р.	лично-муж.	нелич.-муж.
Им.		główny	główne	główna	główni	główne
Р.		głównego		głównej	głównych
Д.		głównemu			głównym
Вн.	одуш.	głównego	główne	główną	głównych	główne
	неод.	główny
Тв.		głównym			głównymi
М.				głównej	głównych

głów-ny

Прилагательное. Корень: --.

Произношение

• МФА: [ˈɡwuvnɨ] 

  (файл)

Семантические свойства

Значение

1. главный ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
2. заглавный ◆ Wikisłownik: Strona główna
   Викисловарь. Заглавная страница

Синонимы

1. najważniejszy, centralny

Антонимы

1. poboczny, marginalny

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: głównodowodzący, głowa, główka, pogłowie, głowizna, głowica, nagłówek прилагательные: głowowy глаголы: główkować, głowić się наречия: głównie

Этимология

Происходит от праслав. *golva, от кот. в числе прочего произошли: ст.-слав. глава, русск., укр. голова́|, болг. глава́|, сербохорв. гла́ва|, словенск. glâva|, чешск., словацк. hlava, польск. głowa, в.-луж. hłowa, н.-луж. głowa; восходит к праиндоевр.| g(ʷ)elH-. Родств. лит. galvà, латышск. galva, др.-прусск. gallū|, вин. п. galwan. Предположительно, родственно арм. գլռւխ (gluẋ) «голова» из *ghōlū-. Праслав. *golva могло бы быть родственно желвь «черепаха, желвак». Ср. франц. tête «голова»: лат. tēsta|, tēstūdō. С др. стороны, сближают с голый. Ср. др.-в.-нем. cálua| «calvitium», как лат. calva «череп» — от calvus «лысый». Использованы данные словаря М. Фасмера. См. Список литературы.

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

• gwiazda ciągu głównego • kara główna siedem • grzechów głównych • brzydki jak siedem grzechów głównych
• grzechów głównych • brzydki jak siedem grzechów głównych
• szkoła główna