Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: conflā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
conflō
|
conflor
|
conflem
|
confler
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
conflas
|
conflāris
|
confles
|
conflēris
|
conflā
|
conflare
|
| 3 p.
|
conflat
|
conflātur
|
conflet
|
conflētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
conflāmus
|
conflāmur
|
conflēmus
|
conflēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
conflātis
|
conflāmini
|
conflētis
|
conflēmini
|
conflāte
|
conflamini
|
| 3 p.
|
conflant
|
conflantur
|
conflent
|
conflentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
conflābam
|
conflābar
|
conflārem
|
conflārer
|
| 2 p.
|
conflābas
|
conflabāris
|
conflāres
|
conflarēris
|
| 3 p.
|
conflābat
|
conflabātur
|
conflāret
|
conflarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
conflabāmus
|
conflabāmur
|
conflarēmus
|
conflarēmur
|
| 2 p.
|
conflabātis
|
conflabamini
|
conflarētis
|
conflarēmini
|
| 3 p.
|
conflābant
|
conflabantur
|
conflarent
|
conflarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
conflābo
|
conflabor
|
—
|
| 2 p.
|
conflābis
|
conflaberis
|
conflāto
|
| 3 p.
|
conflābit
|
conflabitur
|
conflāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
conflabimus
|
conflabimur
|
—
|
| 2 p.
|
conflabitis
|
conflabimini
|
conflatōte
|
| 3 p.
|
conflabuntur
|
conflanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
conflāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
conflāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
conflāns
|
| Gerundium
|
conflandī
|
| Gerundivum
|
conflandus, -a, -um
|
Основа перфекта: conflāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
conflāvī
|
conflāverim
|
conflāveram
|
conflāvissem
|
conflāverō
|
| 2 p.
|
conflāvisti
|
conflāveris
|
conflāveras
|
conflāvisses
|
conflāveris
|
| 3 p.
|
conflāvit
|
conflāverit
|
conflāverat
|
conflāvisset
|
conflāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
conflāvimus
|
conflāverimus
|
conflāverāmus
|
conflāvissēmus
|
conflāverimus
|
| 2 p.
|
conflāvistis
|
conflāveritis
|
conflāverātis
|
conflāvissētis
|
conflāveritis
|
| 3 p.
|
conflāvērunt
|
conflāverint
|
conflāverant
|
conflāvissent
|
conflāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
conflāvisse
|
Основа супина: conflāt-
| Participium perfecti passivi
|
conflātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
conflātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
conflātum
|
| Supinum II
|
conflātū
|
con-flō
Глагол, первое спряжение.
Приставка: con-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- раздувать #возбуждать, разжигать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания