Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: adim-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
adimō
|
adimor
|
adimam
|
adimar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
adimis
|
adimeris
|
adimas
|
adimāris
|
adime
|
adimere
|
| 3 p.
|
adimit
|
adimitur
|
adimat
|
adimātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
adimimus
|
adimimur
|
adimāmus
|
adimāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
adimitis
|
adimimini
|
adimātis
|
adimamini
|
adimite
|
adimimini
|
| 3 p.
|
adimunt
|
adimuntur
|
adimant
|
adimantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
adimēbam
|
adimēbar
|
adimerem
|
adimerer
|
| 2 p.
|
adimēbas
|
adimebāris
|
adimeres
|
adimerēris
|
| 3 p.
|
adimēbat
|
adimebātur
|
adimeret
|
adimerētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
adimebāmus
|
adimebāmur
|
adimerēmus
|
adimerēmur
|
| 2 p.
|
adimebātis
|
adimebamini
|
adimerētis
|
adimerēmini
|
| 3 p.
|
adimēbant
|
adimebantur
|
adimerent
|
adimerentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
adimam
|
adimar
|
—
|
| 2 p.
|
adimes
|
adimēris
|
adimito
|
| 3 p.
|
adimet
|
adimētur
|
adimito
|
| Plur.
|
1 p.
|
adimēmus
|
adimēmur
|
—
|
| 2 p.
|
adimētis
|
adimemini
|
adimitōte
|
| 3 p.
|
adimentur
|
adimunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
adimĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
adimi
|
| Participium praesentis actīvi
|
adimens
|
| Gerundium
|
adimendi
|
| Gerundivum
|
adimendus, -a, -um
|
Основа перфекта: adēm-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
adēmī
|
adēmerim
|
adēmeram
|
adēmissem
|
adēmerō
|
| 2 p.
|
adēmisti
|
adēmeris
|
adēmeras
|
adēmisses
|
adēmeris
|
| 3 p.
|
adēmit
|
adēmerit
|
adēmerat
|
adēmisset
|
adēmerit
|
| Pl.
|
1 p.
|
adēmimus
|
adēmerimus
|
adēmerāmus
|
adēmissēmus
|
adēmerimus
|
| 2 p.
|
adēmistis
|
adēmeritis
|
adēmerātis
|
adēmissētis
|
adēmeritis
|
| 3 p.
|
adēmērunt
|
adēmerint
|
adēmerant
|
adēmissent
|
adēmerint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
adēmisse
|
Основа супина: adēmpt-
| Participium perfecti passivi
|
adēmptus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
adēmptūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
adēmptum
|
| Supinum II
|
adēmptū
|
a·di-mo
Глагол, третье спряжение.
Приставка: ad-[-]][-]]; корень: -im-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- отнимать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- снимать, удалять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- похищать, уносить, увозить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- поэт. запрещать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
| Родство по emo
|
|
- существительные: emptio, emptor, emptrix
- прилагательные: empticius
- глаголы: emo, emptito, empturio, adimo, coemo, demo, eximo, redimo, sumo
|
Этимология
Происходит от Шаблон:Этимология:adimere
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография