Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: tacē-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
taceō
|
taceor
|
taceam
|
tacear
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
taces
|
tacēris
|
taceas
|
taceāris
|
tace
|
tacere
|
| 3 p.
|
tacet
|
tacētur
|
taceat
|
taceātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
tacēmus
|
tacēmur
|
taceāmus
|
taceāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
tacētis
|
tacemini
|
taceātis
|
taceamini
|
tacēte
|
tacemini
|
| 3 p.
|
tacent
|
tacentur
|
taceant
|
taceantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
tacēbam
|
tacēbar
|
tacērem
|
tacērer
|
| 2 p.
|
tacēbas
|
tacebāris
|
tacēres
|
tacerēris
|
| 3 p.
|
tacēbat
|
tacebātur
|
tacēret
|
tacerētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
tacebāmus
|
tacebāmur
|
tacerēmus
|
tacerēmur
|
| 2 p.
|
tacebātis
|
tacebamini
|
tacerētis
|
tacerēmini
|
| 3 p.
|
tacēbant
|
tacebantur
|
tacerent
|
tacerentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
tacēbo
|
tacēbor
|
—
|
| 2 p.
|
tacēbis
|
taceberis
|
tacēto
|
| 3 p.
|
tacēbit
|
tacebitur
|
tacēto
|
| Plur.
|
1 p.
|
tacebimus
|
tacebimur
|
—
|
| 2 p.
|
tacebitis
|
tacebimini
|
tacetōte
|
| 3 p.
|
tacebuntur
|
tacento
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
tacēre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
tacēri
|
| Participium praesentis actīvi
|
tacens
|
| Gerundium
|
tacendi
|
| Gerundivum
|
tacendus, -a, -um
|
Основа перфекта: tacu-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
tacuī
|
tacuerim
|
tacueram
|
tacuissem
|
tacuerō
|
| 2 p.
|
tacuisti
|
tacueris
|
tacueras
|
tacuisses
|
tacueris
|
| 3 p.
|
tacuit
|
tacuerit
|
tacuerat
|
tacuisset
|
tacuerit
|
| Pl.
|
1 p.
|
tacuimus
|
tacuerimus
|
tacuerāmus
|
tacuissēmus
|
tacuerimus
|
| 2 p.
|
tacuistis
|
tacueritis
|
tacuerātis
|
tacuissētis
|
tacueritis
|
| 3 p.
|
tacuērunt
|
tacuerint
|
tacuerant
|
tacuissent
|
tacuerint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
tacuisse
|
Основа супина: tacit-
| Participium perfecti passivi
|
tacitus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
tacitūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
tacitum
|
| Supinum II
|
tacitū
|
taceo
Глагол, второе спряжение.
Корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- молчать ◆ Jesus autem tacebat. Et princeps sacerdotum ait illi : Adjuro te per Deum vivum, ut dicas nobis si tu es Christus Filius Dei.Иисус молчал. И первосвященник сказал Ему: заклинаю Тебя Богом Живым, скажи нам, Ты ли Христос, Сын Божий? «Евангелие от Матфея», 26:63 // «Вульгата»
- безмолвствовать ◆ Mundi sunt oculi tui, ne videas malum, et respicere ad iniquitatem non poteris. Quare respicis super iniqua agentes, et taces devorante impio justiorem se ?Чистым очам Твоим несвойственно глядеть на злодеяния, и смотреть на притеснение Ты не можешь; для чего же Ты смотришь на злодеев и безмолвствуешь, когда нечестивец поглощает того, кто праведнее его… «Аввакум», 1:13 // «Вульгата»
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от tacere ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография