Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: succenturiā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
succenturiō
|
succenturior
|
succenturiem
|
succenturier
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
succenturias
|
succenturiāris
|
succenturies
|
succenturiēris
|
succenturiā
|
succenturiare
|
| 3 p.
|
succenturiat
|
succenturiātur
|
succenturiet
|
succenturiētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
succenturiāmus
|
succenturiāmur
|
succenturiēmus
|
succenturiēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
succenturiātis
|
succenturiāmini
|
succenturiētis
|
succenturiēmini
|
succenturiāte
|
succenturiamini
|
| 3 p.
|
succenturiant
|
succenturiantur
|
succenturient
|
succenturientur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
succenturiābam
|
succenturiābar
|
succenturiārem
|
succenturiārer
|
| 2 p.
|
succenturiābas
|
succenturiabāris
|
succenturiāres
|
succenturiarēris
|
| 3 p.
|
succenturiābat
|
succenturiabātur
|
succenturiāret
|
succenturiarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
succenturiabāmus
|
succenturiabāmur
|
succenturiarēmus
|
succenturiarēmur
|
| 2 p.
|
succenturiabātis
|
succenturiabamini
|
succenturiarētis
|
succenturiarēmini
|
| 3 p.
|
succenturiābant
|
succenturiabantur
|
succenturiarent
|
succenturiarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
succenturiābo
|
succenturiabor
|
—
|
| 2 p.
|
succenturiābis
|
succenturiaberis
|
succenturiāto
|
| 3 p.
|
succenturiābit
|
succenturiabitur
|
succenturiāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
succenturiabimus
|
succenturiabimur
|
—
|
| 2 p.
|
succenturiabitis
|
succenturiabimini
|
succenturiatōte
|
| 3 p.
|
succenturiabuntur
|
succenturianto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
succenturiāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
succenturiāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
succenturiāns
|
| Gerundium
|
succenturiandī
|
| Gerundivum
|
succenturiandus, -a, -um
|
Основа перфекта: succenturiāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
succenturiāvī
|
succenturiāverim
|
succenturiāveram
|
succenturiāvissem
|
succenturiāverō
|
| 2 p.
|
succenturiāvisti
|
succenturiāveris
|
succenturiāveras
|
succenturiāvisses
|
succenturiāveris
|
| 3 p.
|
succenturiāvit
|
succenturiāverit
|
succenturiāverat
|
succenturiāvisset
|
succenturiāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
succenturiāvimus
|
succenturiāverimus
|
succenturiāverāmus
|
succenturiāvissēmus
|
succenturiāverimus
|
| 2 p.
|
succenturiāvistis
|
succenturiāveritis
|
succenturiāverātis
|
succenturiāvissētis
|
succenturiāveritis
|
| 3 p.
|
succenturiāvērunt
|
succenturiāverint
|
succenturiāverant
|
succenturiāvissent
|
succenturiāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
succenturiāvisse
|
Основа супина: succenturiāt-
| Participium perfecti passivi
|
succenturiātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
succenturiātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
succenturiātum
|
| Supinum II
|
succenturiātū
|
succenturio
Глагол, первое спряжение.
Приставка: suc-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- [sub + centurio] зачислять в центурию (для её пополнения), перен. держать в резерве: ero succenturiatus, si quid deficies Ter я буду в резерве, если ты сколько-нибудь ослабеешь ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания