Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: rigā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
rigō
|
rigor
|
rigem
|
riger
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
rigas
|
rigāris
|
riges
|
rigēris
|
rigā
|
rigare
|
| 3 p.
|
rigat
|
rigātur
|
riget
|
rigētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
rigāmus
|
rigāmur
|
rigēmus
|
rigēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
rigātis
|
rigāmini
|
rigētis
|
rigēmini
|
rigāte
|
rigamini
|
| 3 p.
|
rigant
|
rigantur
|
rigent
|
rigentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
rigābam
|
rigābar
|
rigārem
|
rigārer
|
| 2 p.
|
rigābas
|
rigabāris
|
rigāres
|
rigarēris
|
| 3 p.
|
rigābat
|
rigabātur
|
rigāret
|
rigarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
rigabāmus
|
rigabāmur
|
rigarēmus
|
rigarēmur
|
| 2 p.
|
rigabātis
|
rigabamini
|
rigarētis
|
rigarēmini
|
| 3 p.
|
rigābant
|
rigabantur
|
rigarent
|
rigarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
rigābo
|
rigabor
|
—
|
| 2 p.
|
rigābis
|
rigaberis
|
rigāto
|
| 3 p.
|
rigābit
|
rigabitur
|
rigāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
rigabimus
|
rigabimur
|
—
|
| 2 p.
|
rigabitis
|
rigabimini
|
rigatōte
|
| 3 p.
|
rigabuntur
|
riganto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
rigāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
rigāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
rigāns
|
| Gerundium
|
rigandī
|
| Gerundivum
|
rigandus, -a, -um
|
Основа перфекта: rigāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
rigāvī
|
rigāverim
|
rigāveram
|
rigāvissem
|
rigāverō
|
| 2 p.
|
rigāvisti
|
rigāveris
|
rigāveras
|
rigāvisses
|
rigāveris
|
| 3 p.
|
rigāvit
|
rigāverit
|
rigāverat
|
rigāvisset
|
rigāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
rigāvimus
|
rigāverimus
|
rigāverāmus
|
rigāvissēmus
|
rigāverimus
|
| 2 p.
|
rigāvistis
|
rigāveritis
|
rigāverātis
|
rigāvissētis
|
rigāveritis
|
| 3 p.
|
rigāvērunt
|
rigāverint
|
rigāverant
|
rigāvissent
|
rigāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
rigāvisse
|
Основа супина: rigāt-
| Participium perfecti passivi
|
rigātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
rigātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
rigātum
|
| Supinum II
|
rigātū
|
ri-go
Глагол, первое спряжение.
Корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- проводить, распределять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- орошать, поливать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- поить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- наполнять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от праиндоевр.| *reg-/*rek- «мочить, увлажнять».
Фразеологизмы и устойчивые сочетания