Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: procurā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
procurō
|
procuror
|
procurem
|
procurer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
procuras
|
procurāris
|
procures
|
procurēris
|
procurā
|
procurare
|
| 3 p.
|
procurat
|
procurātur
|
procuret
|
procurētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
procurāmus
|
procurāmur
|
procurēmus
|
procurēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
procurātis
|
procurāmini
|
procurētis
|
procurēmini
|
procurāte
|
procuramini
|
| 3 p.
|
procurant
|
procurantur
|
procurent
|
procurentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
procurābam
|
procurābar
|
procurārem
|
procurārer
|
| 2 p.
|
procurābas
|
procurabāris
|
procurāres
|
procurarēris
|
| 3 p.
|
procurābat
|
procurabātur
|
procurāret
|
procurarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
procurabāmus
|
procurabāmur
|
procurarēmus
|
procurarēmur
|
| 2 p.
|
procurabātis
|
procurabamini
|
procurarētis
|
procurarēmini
|
| 3 p.
|
procurābant
|
procurabantur
|
procurarent
|
procurarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
procurābo
|
procurabor
|
—
|
| 2 p.
|
procurābis
|
procuraberis
|
procurāto
|
| 3 p.
|
procurābit
|
procurabitur
|
procurāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
procurabimus
|
procurabimur
|
—
|
| 2 p.
|
procurabitis
|
procurabimini
|
procuratōte
|
| 3 p.
|
procurabuntur
|
procuranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
procurāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
procurāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
procurāns
|
| Gerundium
|
procurandī
|
| Gerundivum
|
procurandus, -a, -um
|
Основа перфекта: procurāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
procurāvī
|
procurāverim
|
procurāveram
|
procurāvissem
|
procurāverō
|
| 2 p.
|
procurāvisti
|
procurāveris
|
procurāveras
|
procurāvisses
|
procurāveris
|
| 3 p.
|
procurāvit
|
procurāverit
|
procurāverat
|
procurāvisset
|
procurāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
procurāvimus
|
procurāverimus
|
procurāverāmus
|
procurāvissēmus
|
procurāverimus
|
| 2 p.
|
procurāvistis
|
procurāveritis
|
procurāverātis
|
procurāvissētis
|
procurāveritis
|
| 3 p.
|
procurāvērunt
|
procurāverint
|
procurāverant
|
procurāvissent
|
procurāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
procurāvisse
|
Основа супина: procurāt-
| Participium perfecti passivi
|
procurātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
procurātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
procurātum
|
| Supinum II
|
procurātū
|
procuro
Глагол, первое спряжение.
Приставка: pro-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- заботиться, ухаживать, холить (corpus V; pueros Pl); обеспечивать, совершать (sacrificia Cs): p. sacra Nep ведать делами культа;
- управлять, заведовать, вести (negotia alicujus C); ведать императорскими доходами в провинции, быть прокуратором (in Hispania PJ);
- культ. приносить умилостивительную жертву, искупать, предотвращать (monstra C): p. Jovi hostiis majoribus AG принести Юпитеру великие умилостивительные жертвы; procuratum est L совершены искупительные жертвоприношения. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания