Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: praecelerā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
praecelerō
|
praeceleror
|
praecelerem
|
praecelerer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
praeceleras
|
praecelerāris
|
praeceleres
|
praecelerēris
|
praecelerā
|
praecelerare
|
| 3 p.
|
praecelerat
|
praecelerātur
|
praeceleret
|
praecelerētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
praecelerāmus
|
praecelerāmur
|
praecelerēmus
|
praecelerēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
praecelerātis
|
praecelerāmini
|
praecelerētis
|
praecelerēmini
|
praecelerāte
|
praeceleramini
|
| 3 p.
|
praecelerant
|
praecelerantur
|
praecelerent
|
praecelerentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
praecelerābam
|
praecelerābar
|
praecelerārem
|
praecelerārer
|
| 2 p.
|
praecelerābas
|
praecelerabāris
|
praecelerāres
|
praecelerarēris
|
| 3 p.
|
praecelerābat
|
praecelerabātur
|
praecelerāret
|
praecelerarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
praecelerabāmus
|
praecelerabāmur
|
praecelerarēmus
|
praecelerarēmur
|
| 2 p.
|
praecelerabātis
|
praecelerabamini
|
praecelerarētis
|
praecelerarēmini
|
| 3 p.
|
praecelerābant
|
praecelerabantur
|
praecelerarent
|
praecelerarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
praecelerābo
|
praecelerabor
|
—
|
| 2 p.
|
praecelerābis
|
praeceleraberis
|
praecelerāto
|
| 3 p.
|
praecelerābit
|
praecelerabitur
|
praecelerāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
praecelerabimus
|
praecelerabimur
|
—
|
| 2 p.
|
praecelerabitis
|
praecelerabimini
|
praeceleratōte
|
| 3 p.
|
praecelerabuntur
|
praeceleranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
praecelerāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
praecelerāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
praecelerāns
|
| Gerundium
|
praecelerandī
|
| Gerundivum
|
praecelerandus, -a, -um
|
Основа перфекта: praecelerāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
praecelerāvī
|
praecelerāverim
|
praecelerāveram
|
praecelerāvissem
|
praecelerāverō
|
| 2 p.
|
praecelerāvisti
|
praecelerāveris
|
praecelerāveras
|
praecelerāvisses
|
praecelerāveris
|
| 3 p.
|
praecelerāvit
|
praecelerāverit
|
praecelerāverat
|
praecelerāvisset
|
praecelerāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
praecelerāvimus
|
praecelerāverimus
|
praecelerāverāmus
|
praecelerāvissēmus
|
praecelerāverimus
|
| 2 p.
|
praecelerāvistis
|
praecelerāveritis
|
praecelerāverātis
|
praecelerāvissētis
|
praecelerāveritis
|
| 3 p.
|
praecelerāvērunt
|
praecelerāverint
|
praecelerāverant
|
praecelerāvissent
|
praecelerāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
praecelerāvisse
|
Основа супина: praecelerāt-
| Participium perfecti passivi
|
praecelerātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
praecelerātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
praecelerātum
|
| Supinum II
|
praecelerātū
|
praecelero
Глагол, первое спряжение.
Приставка: prae-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- опережать (aliquem St);
- сильно спешить (calle latenti St). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания