Словарь:mutuo

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: mutuā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	mutuō	mutuor	mutuem	mutuer	—	—
	2 p.	mutuas	mutuāris	mutues	mutuēris	mutuā	mutuare
	3 p.	mutuat	mutuātur	mutuet	mutuētur	—	—
Plur.	1 p.	mutuāmus	mutuāmur	mutuēmus	mutuēmur	—	—
	2 p.	mutuātis	mutuāmini	mutuētis	mutuēmini	mutuāte	mutuamini
	3 p.	mutuant	mutuantur	mutuent	mutuentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	mutuābam	mutuābar	mutuārem	mutuārer
	2 p.	mutuābas	mutuabāris	mutuāres	mutuarēris
	3 p.	mutuābat	mutuabātur	mutuāret	mutuarētur
Plur.	1 p.	mutuabāmus	mutuabāmur	mutuarēmus	mutuarēmur
	2 p.	mutuabātis	mutuabamini	mutuarētis	mutuarēmini
	3 p.	mutuābant	mutuabantur	mutuarent	mutuarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	mutuābo	mutuabor	—
	2 p.	mutuābis	mutuaberis	mutuāto
	3 p.	mutuābit	mutuabitur	mutuāto
Plur.	1 p.	mutuabimus	mutuabimur	—
	2 p.	mutuabitis	mutuabimini	mutuatōte
	3 p.	mutuabuntur	mutuanto

Infīnitivus praesentis actīvi	mutuāre
Infīnitivus praesentis passīvi	mutuāri
Participium praesentis actīvi	mutuāns
Gerundium	mutuandī
Gerundivum	mutuandus, -a, -um

Основа перфекта: mutuāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	mutuāvī	mutuāverim	mutuāveram	mutuāvissem	mutuāverō
	2 p.	mutuāvisti	mutuāveris	mutuāveras	mutuāvisses	mutuāveris
	3 p.	mutuāvit	mutuāverit	mutuāverat	mutuāvisset	mutuāverit
Pl.	1 p.	mutuāvimus	mutuāverimus	mutuāverāmus	mutuāvissēmus	mutuāverimus
	2 p.	mutuāvistis	mutuāveritis	mutuāverātis	mutuāvissētis	mutuāveritis
	3 p.	mutuāvērunt	mutuāverint	mutuāverant	mutuāvissent	mutuāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	mutuāvisse

Основа супина: mutuāt-

Participium perfecti passivi	mutuātus, -a, -um
Participium futuri activi	mutuātūrus, -a, -um
Supinum I	mutuātum
Supinum II	mutuātū

mutuo

Глагол, первое спряжение. Корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. заимствовать ◆ Non defuerunt interim novi ex Jansenii schola sectarii, qui hanc Ecclesiae Sedisque Apostolicae prudentissimam oeconomiam mutuato a Lutheranis Calvinianisque stylo reprehendere non sunt veriti […]
   Встречались новые сектанты из янсенистской школы, которые не побоялись порицать стилем, заимствованным у лютеран и кальвинистов, это самое благоразумное ведение дел церкви и Апостолического Престола […] Григорий XVI, «Inter præcipuas», 1844 г. [источник — [1]]

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??