Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: minu-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
minuō
|
minuor
|
minuam
|
minuar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
minuis
|
minueris
|
minuas
|
minuāris
|
minue
|
minuere
|
| 3 p.
|
minuit
|
minuitur
|
minuat
|
minuātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
minuimus
|
minuimur
|
minuāmus
|
minuāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
minuitis
|
minuimini
|
minuātis
|
minuamini
|
minuite
|
minuimini
|
| 3 p.
|
minuunt
|
minuuntur
|
minuant
|
minuantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
minuēbam
|
minuēbar
|
minuerem
|
minuerer
|
| 2 p.
|
minuēbas
|
minuebāris
|
minueres
|
minuerēris
|
| 3 p.
|
minuēbat
|
minuebātur
|
minueret
|
minuerētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
minuebāmus
|
minuebāmur
|
minuerēmus
|
minuerēmur
|
| 2 p.
|
minuebātis
|
minuebamini
|
minuerētis
|
minuerēmini
|
| 3 p.
|
minuēbant
|
minuebantur
|
minuerent
|
minuerentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
minuam
|
minuar
|
—
|
| 2 p.
|
minues
|
minuēris
|
minuito
|
| 3 p.
|
minuet
|
minuētur
|
minuito
|
| Plur.
|
1 p.
|
minuēmus
|
minuēmur
|
—
|
| 2 p.
|
minuētis
|
minuemini
|
minuitōte
|
| 3 p.
|
minuentur
|
minuunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
minuĕre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
minui
|
| Participium praesentis actīvi
|
minuens
|
| Gerundium
|
minuendi
|
| Gerundivum
|
minuendus, -a, -um
|
Основа перфекта: minu-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
minuī
|
minuerim
|
minueram
|
minuissem
|
minuerō
|
| 2 p.
|
minuisti
|
minueris
|
minueras
|
minuisses
|
minueris
|
| 3 p.
|
minuit
|
minuerit
|
minuerat
|
minuisset
|
minuerit
|
| Pl.
|
1 p.
|
minuimus
|
minuerimus
|
minuerāmus
|
minuissēmus
|
minuerimus
|
| 2 p.
|
minuistis
|
minueritis
|
minuerātis
|
minuissētis
|
minueritis
|
| 3 p.
|
minuērunt
|
minuerint
|
minuerant
|
minuissent
|
minuerint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
minuisse
|
Основа супина: minūt-
| Participium perfecti passivi
|
minūtus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
minūtūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
minūtum
|
| Supinum II
|
minūtū
|
minuō
Глагол, третье спряжение.
Корень: --.
Произношение
- МФА (классическое произношение): [ˈmi.nu.oː]
Семантические свойства
Значение
- разбивать на мелкие части, размельчать, раздроблять, делить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- уменьшать, умалять; ограничивать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- понижать, сбавлять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- ослаблять, изнурять, лишать силы ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- опровергать; улаживать, смягчать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- лишать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания
Библиография