Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: lupī-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
lupiō
|
lupior
|
lupiam
|
lupiar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
lupis
|
lupīris
|
lupias
|
lupiāris
|
lupī
|
lupīre
|
| 3 p.
|
lupit
|
lupītur
|
lupiat
|
lupiātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
lupīmus
|
lupīmur
|
lupiāmus
|
lupiāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
lupītis
|
lupimini
|
lupiātis
|
lupiāmini
|
lupīte
|
lupimini
|
| 3 p.
|
lupiunt
|
lupiuntur
|
lupiant
|
lupiantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
lupiēbam
|
lupiēbar
|
lupīrem
|
lupīrer
|
| 2 p.
|
lupiēbas
|
lupiebāris
|
lupīres
|
lupirēris
|
| 3 p.
|
lupiēbat
|
lupiebātur
|
lupīret
|
lupirētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
lupiebāmus
|
lupiebāmur
|
lupirēmus
|
lupirēmur
|
| 2 p.
|
lupiebātis
|
lupiebamini
|
lupirētis
|
lupirēmini
|
| 3 p.
|
lupiēbant
|
lupiebantur
|
lupīrent
|
lupirentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
lupiam
|
lupiar
|
—
|
| 2 p.
|
lupies
|
lupiēris
|
lupīto
|
| 3 p.
|
lupiet
|
lupiētur
|
lupīto
|
| Plur.
|
1 p.
|
lupiēmus
|
lupiēmur
|
—
|
| 2 p.
|
lupiētis
|
lupiemini
|
lupitōte
|
| 3 p.
|
lupientur
|
lupiunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
lupīre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
lupīri
|
| Participium praesentis actīvi
|
lupiens
|
| Gerundium
|
lupiendi
|
| Gerundivum
|
lupiendus, -a, -um
|
Основа перфекта: lupīv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
lupīvī
|
lupīverim
|
lupīveram
|
lupīvissem
|
lupīverō
|
| 2 p.
|
lupīvisti
|
lupīveris
|
lupīveras
|
lupīvisses
|
lupīveris
|
| 3 p.
|
lupīvit
|
lupīverit
|
lupīverat
|
lupīvisset
|
lupīverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
lupīvimus
|
lupīverimus
|
lupīverāmus
|
lupīvissēmus
|
lupīverimus
|
| 2 p.
|
lupīvistis
|
lupīveritis
|
lupīverātis
|
lupīvissētis
|
lupīveritis
|
| 3 p.
|
lupīvērunt
|
lupīverint
|
lupīverant
|
lupīvissent
|
lupīverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
lupīvisse
|
Основа супина: lupīt-
| Participium perfecti passivi
|
lupītus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
lupītūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
lupītum
|
| Supinum II
|
lupītū
|
lupio
Глагол, четвёртое спряжение.
Корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- кричать (о ястребе, соколе) Su ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания