Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: iterā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
iterō
|
iteror
|
iterem
|
iterer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
iteras
|
iterāris
|
iteres
|
iterēris
|
iterā
|
iterare
|
| 3 p.
|
iterat
|
iterātur
|
iteret
|
iterētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
iterāmus
|
iterāmur
|
iterēmus
|
iterēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
iterātis
|
iterāmini
|
iterētis
|
iterēmini
|
iterāte
|
iteramini
|
| 3 p.
|
iterant
|
iterantur
|
iterent
|
iterentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
iterābam
|
iterābar
|
iterārem
|
iterārer
|
| 2 p.
|
iterābas
|
iterabāris
|
iterāres
|
iterarēris
|
| 3 p.
|
iterābat
|
iterabātur
|
iterāret
|
iterarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
iterabāmus
|
iterabāmur
|
iterarēmus
|
iterarēmur
|
| 2 p.
|
iterabātis
|
iterabamini
|
iterarētis
|
iterarēmini
|
| 3 p.
|
iterābant
|
iterabantur
|
iterarent
|
iterarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
iterābo
|
iterabor
|
—
|
| 2 p.
|
iterābis
|
iteraberis
|
iterāto
|
| 3 p.
|
iterābit
|
iterabitur
|
iterāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
iterabimus
|
iterabimur
|
—
|
| 2 p.
|
iterabitis
|
iterabimini
|
iteratōte
|
| 3 p.
|
iterabuntur
|
iteranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
iterāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
iterāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
iterāns
|
| Gerundium
|
iterandī
|
| Gerundivum
|
iterandus, -a, -um
|
Основа перфекта: iterāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
iterāvī
|
iterāverim
|
iterāveram
|
iterāvissem
|
iterāverō
|
| 2 p.
|
iterāvisti
|
iterāveris
|
iterāveras
|
iterāvisses
|
iterāveris
|
| 3 p.
|
iterāvit
|
iterāverit
|
iterāverat
|
iterāvisset
|
iterāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
iterāvimus
|
iterāverimus
|
iterāverāmus
|
iterāvissēmus
|
iterāverimus
|
| 2 p.
|
iterāvistis
|
iterāveritis
|
iterāverātis
|
iterāvissētis
|
iterāveritis
|
| 3 p.
|
iterāvērunt
|
iterāverint
|
iterāverant
|
iterāvissent
|
iterāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
iterāvisse
|
Основа супина: iterāt-
| Participium perfecti passivi
|
iterātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
iterātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
iterātum
|
| Supinum II
|
iterātū
|
itero
Глагол, первое спряжение.
Корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- вторично делать, повторять; возобновлять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- лингв. придавать глаголу итеративную или учащательную форму ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
itero, avi, atum, are [iterum]
3) (тж. bis и iterum i. Pl) вторично делать, повторять (aliquid C, Q etc.); возобновлять (pugnam L): itera mihi haec C повтори мне это; i. facta sua Pl вторично рассказать о своих делах; i. agrum C дважды (во второй раз) вспахать (вздваивать) поле; i. aequor H опять ехать по морю; i. lanam H вторично окрасить шерсть; i. januam O опять подойти к двери; i. vitam morte PM ожить, воскреснуть; qua iterant thoraca catenae St там, где цепочки удваивают толщину брони;
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от iterum «снова, опять».
Фразеологизмы и устойчивые сочетания