Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: invulgā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
invulgō
|
invulgor
|
invulgem
|
invulger
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
invulgas
|
invulgāris
|
invulges
|
invulgēris
|
invulgā
|
invulgare
|
| 3 p.
|
invulgat
|
invulgātur
|
invulget
|
invulgētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
invulgāmus
|
invulgāmur
|
invulgēmus
|
invulgēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
invulgātis
|
invulgāmini
|
invulgētis
|
invulgēmini
|
invulgāte
|
invulgamini
|
| 3 p.
|
invulgant
|
invulgantur
|
invulgent
|
invulgentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
invulgābam
|
invulgābar
|
invulgārem
|
invulgārer
|
| 2 p.
|
invulgābas
|
invulgabāris
|
invulgāres
|
invulgarēris
|
| 3 p.
|
invulgābat
|
invulgabātur
|
invulgāret
|
invulgarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
invulgabāmus
|
invulgabāmur
|
invulgarēmus
|
invulgarēmur
|
| 2 p.
|
invulgabātis
|
invulgabamini
|
invulgarētis
|
invulgarēmini
|
| 3 p.
|
invulgābant
|
invulgabantur
|
invulgarent
|
invulgarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
invulgābo
|
invulgabor
|
—
|
| 2 p.
|
invulgābis
|
invulgaberis
|
invulgāto
|
| 3 p.
|
invulgābit
|
invulgabitur
|
invulgāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
invulgabimus
|
invulgabimur
|
—
|
| 2 p.
|
invulgabitis
|
invulgabimini
|
invulgatōte
|
| 3 p.
|
invulgabuntur
|
invulganto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
invulgāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
invulgāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
invulgāns
|
| Gerundium
|
invulgandī
|
| Gerundivum
|
invulgandus, -a, -um
|
Основа перфекта: invulgāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
invulgāvī
|
invulgāverim
|
invulgāveram
|
invulgāvissem
|
invulgāverō
|
| 2 p.
|
invulgāvisti
|
invulgāveris
|
invulgāveras
|
invulgāvisses
|
invulgāveris
|
| 3 p.
|
invulgāvit
|
invulgāverit
|
invulgāverat
|
invulgāvisset
|
invulgāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
invulgāvimus
|
invulgāverimus
|
invulgāverāmus
|
invulgāvissēmus
|
invulgāverimus
|
| 2 p.
|
invulgāvistis
|
invulgāveritis
|
invulgāverātis
|
invulgāvissētis
|
invulgāveritis
|
| 3 p.
|
invulgāvērunt
|
invulgāverint
|
invulgāverant
|
invulgāvissent
|
invulgāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
invulgāvisse
|
Основа супина: invulgāt-
| Participium perfecti passivi
|
invulgātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
invulgātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
invulgātum
|
| Supinum II
|
invulgātū
|
in-vul-go
Глагол, первое спряжение.
Приставка: in-[-]][-]]; корень: -vulg-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- разглашать, объявлять ко всеобщему сведению, обнародовать ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
- делать повседневным, общеупотребительным ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от Шаблон:Этимология:invulgare
Фразеологизмы и устойчивые сочетания