Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: inulcerā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
inulcerō
|
inulceror
|
inulcerem
|
inulcerer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
inulceras
|
inulcerāris
|
inulceres
|
inulcerēris
|
inulcerā
|
inulcerare
|
| 3 p.
|
inulcerat
|
inulcerātur
|
inulceret
|
inulcerētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
inulcerāmus
|
inulcerāmur
|
inulcerēmus
|
inulcerēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
inulcerātis
|
inulcerāmini
|
inulcerētis
|
inulcerēmini
|
inulcerāte
|
inulceramini
|
| 3 p.
|
inulcerant
|
inulcerantur
|
inulcerent
|
inulcerentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
inulcerābam
|
inulcerābar
|
inulcerārem
|
inulcerārer
|
| 2 p.
|
inulcerābas
|
inulcerabāris
|
inulcerāres
|
inulcerarēris
|
| 3 p.
|
inulcerābat
|
inulcerabātur
|
inulcerāret
|
inulcerarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
inulcerabāmus
|
inulcerabāmur
|
inulcerarēmus
|
inulcerarēmur
|
| 2 p.
|
inulcerabātis
|
inulcerabamini
|
inulcerarētis
|
inulcerarēmini
|
| 3 p.
|
inulcerābant
|
inulcerabantur
|
inulcerarent
|
inulcerarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
inulcerābo
|
inulcerabor
|
—
|
| 2 p.
|
inulcerābis
|
inulceraberis
|
inulcerāto
|
| 3 p.
|
inulcerābit
|
inulcerabitur
|
inulcerāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
inulcerabimus
|
inulcerabimur
|
—
|
| 2 p.
|
inulcerabitis
|
inulcerabimini
|
inulceratōte
|
| 3 p.
|
inulcerabuntur
|
inulceranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
inulcerāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
inulcerāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
inulcerāns
|
| Gerundium
|
inulcerandī
|
| Gerundivum
|
inulcerandus, -a, -um
|
Основа перфекта: inulcerāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
inulcerāvī
|
inulcerāverim
|
inulcerāveram
|
inulcerāvissem
|
inulcerāverō
|
| 2 p.
|
inulcerāvisti
|
inulcerāveris
|
inulcerāveras
|
inulcerāvisses
|
inulcerāveris
|
| 3 p.
|
inulcerāvit
|
inulcerāverit
|
inulcerāverat
|
inulcerāvisset
|
inulcerāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
inulcerāvimus
|
inulcerāverimus
|
inulcerāverāmus
|
inulcerāvissēmus
|
inulcerāverimus
|
| 2 p.
|
inulcerāvistis
|
inulcerāveritis
|
inulcerāverātis
|
inulcerāvissētis
|
inulcerāveritis
|
| 3 p.
|
inulcerāvērunt
|
inulcerāverint
|
inulcerāverant
|
inulcerāvissent
|
inulcerāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
inulcerāvisse
|
Основа супина: inulcerāt-
| Participium perfecti passivi
|
inulcerātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
inulcerātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
inulcerātum
|
| Supinum II
|
inulcerātū
|
inulcero
Глагол, первое спряжение.
Приставка: in-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- изъязвлять, ранить (pellem jumenti Veg). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания