Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: instā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
instō
|
instor
|
instem
|
inster
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
instas
|
instāris
|
instes
|
instēris
|
instā
|
instare
|
| 3 p.
|
instat
|
instātur
|
instet
|
instētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
instāmus
|
instāmur
|
instēmus
|
instēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
instātis
|
instāmini
|
instētis
|
instēmini
|
instāte
|
instamini
|
| 3 p.
|
instant
|
instantur
|
instent
|
instentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
instābam
|
instābar
|
instārem
|
instārer
|
| 2 p.
|
instābas
|
instabāris
|
instāres
|
instarēris
|
| 3 p.
|
instābat
|
instabātur
|
instāret
|
instarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
instabāmus
|
instabāmur
|
instarēmus
|
instarēmur
|
| 2 p.
|
instabātis
|
instabamini
|
instarētis
|
instarēmini
|
| 3 p.
|
instābant
|
instabantur
|
instarent
|
instarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
instābo
|
instabor
|
—
|
| 2 p.
|
instābis
|
instaberis
|
instāto
|
| 3 p.
|
instābit
|
instabitur
|
instāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
instabimus
|
instabimur
|
—
|
| 2 p.
|
instabitis
|
instabimini
|
instatōte
|
| 3 p.
|
instabuntur
|
instanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
instāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
instāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
instāns
|
| Gerundium
|
instandī
|
| Gerundivum
|
instandus, -a, -um
|
Основа перфекта: instāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
instāvī
|
instāverim
|
instāveram
|
instāvissem
|
instāverō
|
| 2 p.
|
instāvisti
|
instāveris
|
instāveras
|
instāvisses
|
instāveris
|
| 3 p.
|
instāvit
|
instāverit
|
instāverat
|
instāvisset
|
instāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
instāvimus
|
instāverimus
|
instāverāmus
|
instāvissēmus
|
instāverimus
|
| 2 p.
|
instāvistis
|
instāveritis
|
instāverātis
|
instāvissētis
|
instāveritis
|
| 3 p.
|
instāvērunt
|
instāverint
|
instāverant
|
instāvissent
|
instāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
instāvisse
|
Основа супина: instāt-
| Participium perfecti passivi
|
instātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
instātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
instātum
|
| Supinum II
|
instātū
|
insto
Глагол, первое спряжение.
Приставка: in-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- стоять ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания