Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: inequitā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
inequitō
|
inequitor
|
inequitem
|
inequiter
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
inequitas
|
inequitāris
|
inequites
|
inequitēris
|
inequitā
|
inequitare
|
| 3 p.
|
inequitat
|
inequitātur
|
inequitet
|
inequitētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
inequitāmus
|
inequitāmur
|
inequitēmus
|
inequitēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
inequitātis
|
inequitāmini
|
inequitētis
|
inequitēmini
|
inequitāte
|
inequitamini
|
| 3 p.
|
inequitant
|
inequitantur
|
inequitent
|
inequitentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
inequitābam
|
inequitābar
|
inequitārem
|
inequitārer
|
| 2 p.
|
inequitābas
|
inequitabāris
|
inequitāres
|
inequitarēris
|
| 3 p.
|
inequitābat
|
inequitabātur
|
inequitāret
|
inequitarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
inequitabāmus
|
inequitabāmur
|
inequitarēmus
|
inequitarēmur
|
| 2 p.
|
inequitabātis
|
inequitabamini
|
inequitarētis
|
inequitarēmini
|
| 3 p.
|
inequitābant
|
inequitabantur
|
inequitarent
|
inequitarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
inequitābo
|
inequitabor
|
—
|
| 2 p.
|
inequitābis
|
inequitaberis
|
inequitāto
|
| 3 p.
|
inequitābit
|
inequitabitur
|
inequitāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
inequitabimus
|
inequitabimur
|
—
|
| 2 p.
|
inequitabitis
|
inequitabimini
|
inequitatōte
|
| 3 p.
|
inequitabuntur
|
inequitanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
inequitāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
inequitāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
inequitāns
|
| Gerundium
|
inequitandī
|
| Gerundivum
|
inequitandus, -a, -um
|
Основа перфекта: inequitāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
inequitāvī
|
inequitāverim
|
inequitāveram
|
inequitāvissem
|
inequitāverō
|
| 2 p.
|
inequitāvisti
|
inequitāveris
|
inequitāveras
|
inequitāvisses
|
inequitāveris
|
| 3 p.
|
inequitāvit
|
inequitāverit
|
inequitāverat
|
inequitāvisset
|
inequitāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
inequitāvimus
|
inequitāverimus
|
inequitāverāmus
|
inequitāvissēmus
|
inequitāverimus
|
| 2 p.
|
inequitāvistis
|
inequitāveritis
|
inequitāverātis
|
inequitāvissētis
|
inequitāveritis
|
| 3 p.
|
inequitāvērunt
|
inequitāverint
|
inequitāverant
|
inequitāvissent
|
inequitāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
inequitāvisse
|
Основа супина: inequitāt-
| Participium perfecti passivi
|
inequitātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
inequitātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
inequitātum
|
| Supinum II
|
inequitātū
|
inequito
Глагол, первое спряжение.
Приставка: in-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- # ехать верхом или в колеснице (по) (patentibus campis — dat. Fl; Aurora caelum inequitabat Ap);# насмехаться, глумиться (alicui rei Macr). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания