Словарь:indormio

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: indormī-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	indormiō	indormior	indormiam	indormiar	—	—
	2 p.	indormis	indormīris	indormias	indormiāris	indormī	indormīre
	3 p.	indormit	indormītur	indormiat	indormiātur	—	—
Plur.	1 p.	indormīmus	indormīmur	indormiāmus	indormiāmur	—	—
	2 p.	indormītis	indormimini	indormiātis	indormiāmini	indormīte	indormimini
	3 p.	indormiunt	indormiuntur	indormiant	indormiantur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	indormiēbam	indormiēbar	indormīrem	indormīrer
	2 p.	indormiēbas	indormiebāris	indormīres	indormirēris
	3 p.	indormiēbat	indormiebātur	indormīret	indormirētur
Plur.	1 p.	indormiebāmus	indormiebāmur	indormirēmus	indormirēmur
	2 p.	indormiebātis	indormiebamini	indormirētis	indormirēmini
	3 p.	indormiēbant	indormiebantur	indormīrent	indormirentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	indormiam	indormiar	—
	2 p.	indormies	indormiēris	indormīto
	3 p.	indormiet	indormiētur	indormīto
Plur.	1 p.	indormiēmus	indormiēmur	—
	2 p.	indormiētis	indormiemini	indormitōte
	3 p.	indormientur	indormiunto

Infīnitivus praesentis actīvi	indormīre
Infīnitivus praesentis passīvi	indormīri
Participium praesentis actīvi	indormiens
Gerundium	indormiendi
Gerundivum	indormiendus, -a, -um

Основа перфекта: indormīv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	indormīvī	indormīverim	indormīveram	indormīvissem	indormīverō
	2 p.	indormīvisti	indormīveris	indormīveras	indormīvisses	indormīveris
	3 p.	indormīvit	indormīverit	indormīverat	indormīvisset	indormīverit
Pl.	1 p.	indormīvimus	indormīverimus	indormīverāmus	indormīvissēmus	indormīverimus
	2 p.	indormīvistis	indormīveritis	indormīverātis	indormīvissētis	indormīveritis
	3 p.	indormīvērunt	indormīverint	indormīverant	indormīvissent	indormīverint

Infīnitivus perfecti actīvi	indormīvisse

Основа супина: indormīt-

Participium perfecti passivi	indormītus, -a, -um
Participium futuri activi	indormītūrus, -a, -um
Supinum I	indormītum
Supinum II	indormītū

indormio

Глагол, четвёртое спряжение. Приставка: in-[-]][-]]; корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. спать (на чём-л.) (i. cubili, stratis H; congestis undique saccis H);
2. быть небрежным (равнодушным) (к чему-л.), прозевать (huic tempori C): i. malis suis QC беспечно относиться к своим бедам; i. alicui rei или in aliqua re перен. C проспать что-л.; ◆ Illud vero graviter Nos et acerbe ferimus, Venerabiles Fratres, quod in huiusmodi reprobanda secta iuxta Decessorum Nostrorum Constitutiones, segnes nonnullos esse, et quasi indormientes videamus […]
   Достопочтенные Братья, Мы переносим поистине тяжело и болезненно то, что мы замечаем вялость и как будто небрежность некоторых по отношению к этого рода отвергаемым в силу эдиктов наших предшественников сектам […] Пий IX, «Multiplices inter», 1865 г.
3. (о членах тела) коченеть, неметь Veg. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство
глаголы: dormio

Этимология

От ??