Словарь:foedo

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: foedā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	foedō	foedor	foedem	foeder	—	—
	2 p.	foedas	foedāris	foedes	foedēris	foedā	foedare
	3 p.	foedat	foedātur	foedet	foedētur	—	—
Plur.	1 p.	foedāmus	foedāmur	foedēmus	foedēmur	—	—
	2 p.	foedātis	foedāmini	foedētis	foedēmini	foedāte	foedamini
	3 p.	foedant	foedantur	foedent	foedentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	foedābam	foedābar	foedārem	foedārer
	2 p.	foedābas	foedabāris	foedāres	foedarēris
	3 p.	foedābat	foedabātur	foedāret	foedarētur
Plur.	1 p.	foedabāmus	foedabāmur	foedarēmus	foedarēmur
	2 p.	foedabātis	foedabamini	foedarētis	foedarēmini
	3 p.	foedābant	foedabantur	foedarent	foedarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	foedābo	foedabor	—
	2 p.	foedābis	foedaberis	foedāto
	3 p.	foedābit	foedabitur	foedāto
Plur.	1 p.	foedabimus	foedabimur	—
	2 p.	foedabitis	foedabimini	foedatōte
	3 p.	foedabuntur	foedanto

Infīnitivus praesentis actīvi	foedāre
Infīnitivus praesentis passīvi	foedāri
Participium praesentis actīvi	foedāns
Gerundium	foedandī
Gerundivum	foedandus, -a, -um

Основа перфекта: foedāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	foedāvī	foedāverim	foedāveram	foedāvissem	foedāverō
	2 p.	foedāvisti	foedāveris	foedāveras	foedāvisses	foedāveris
	3 p.	foedāvit	foedāverit	foedāverat	foedāvisset	foedāverit
Pl.	1 p.	foedāvimus	foedāverimus	foedāverāmus	foedāvissēmus	foedāverimus
	2 p.	foedāvistis	foedāveritis	foedāverātis	foedāvissētis	foedāveritis
	3 p.	foedāvērunt	foedāverint	foedāverant	foedāvissent	foedāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	foedāvisse

Основа супина: foedāt-

Participium perfecti passivi	foedātus, -a, -um
Participium futuri activi	foedātūrus, -a, -um
Supinum I	foedātum
Supinum II	foedātū

foedo

Глагол, первое спряжение. Корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. марать, пачкать, обезображивать, изгаживать (vultum cinere O; omnia tactu immundo V); пятнать, обагрять (aliquid cruore O);
2. обесславить, опорочить, осквернить, опозорить (f. gloriam majorum Pl; annus foedatus cladibus L) ◆ Atque hac plane ex cause, ne tanta se turpitudine foedarent veteres christiani, saevientibus licet prosecutionibus, optime tamen eos de imperatoribus, ac de imperii incolumitate meritos fuisse constat.
   И по той же причине хорошо известно, что древние христиане имели большие заслуги перед императором и в невредимости империи, чтобы не опозорить себя таким бесчестьем, когда бушевали преследования.. Григорий XVI, «Mirari vos», 1832 г. [источник — [1]]
3. увечить, ранить, поражать (volucres ferro V); ударять, бить (pectora pugnis V); убивать (hostium copias Pl); царапать (unguibus ora V); мучить, терзать (aliquem perenni miseria Poeta ap. C);
4. опустошать (agri foedati L). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: foeditas прилагательные: foedus наречия: foede

Этимология

От ??