Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: flammigerā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
flammigerō
|
flammigeror
|
flammigerem
|
flammigerer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
flammigeras
|
flammigerāris
|
flammigeres
|
flammigerēris
|
flammigerā
|
flammigerare
|
| 3 p.
|
flammigerat
|
flammigerātur
|
flammigeret
|
flammigerētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
flammigerāmus
|
flammigerāmur
|
flammigerēmus
|
flammigerēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
flammigerātis
|
flammigerāmini
|
flammigerētis
|
flammigerēmini
|
flammigerāte
|
flammigeramini
|
| 3 p.
|
flammigerant
|
flammigerantur
|
flammigerent
|
flammigerentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
flammigerābam
|
flammigerābar
|
flammigerārem
|
flammigerārer
|
| 2 p.
|
flammigerābas
|
flammigerabāris
|
flammigerāres
|
flammigerarēris
|
| 3 p.
|
flammigerābat
|
flammigerabātur
|
flammigerāret
|
flammigerarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
flammigerabāmus
|
flammigerabāmur
|
flammigerarēmus
|
flammigerarēmur
|
| 2 p.
|
flammigerabātis
|
flammigerabamini
|
flammigerarētis
|
flammigerarēmini
|
| 3 p.
|
flammigerābant
|
flammigerabantur
|
flammigerarent
|
flammigerarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
flammigerābo
|
flammigerabor
|
—
|
| 2 p.
|
flammigerābis
|
flammigeraberis
|
flammigerāto
|
| 3 p.
|
flammigerābit
|
flammigerabitur
|
flammigerāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
flammigerabimus
|
flammigerabimur
|
—
|
| 2 p.
|
flammigerabitis
|
flammigerabimini
|
flammigeratōte
|
| 3 p.
|
flammigerabuntur
|
flammigeranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
flammigerāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
flammigerāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
flammigerāns
|
| Gerundium
|
flammigerandī
|
| Gerundivum
|
flammigerandus, -a, -um
|
Основа перфекта: flammigerāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
flammigerāvī
|
flammigerāverim
|
flammigerāveram
|
flammigerāvissem
|
flammigerāverō
|
| 2 p.
|
flammigerāvisti
|
flammigerāveris
|
flammigerāveras
|
flammigerāvisses
|
flammigerāveris
|
| 3 p.
|
flammigerāvit
|
flammigerāverit
|
flammigerāverat
|
flammigerāvisset
|
flammigerāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
flammigerāvimus
|
flammigerāverimus
|
flammigerāverāmus
|
flammigerāvissēmus
|
flammigerāverimus
|
| 2 p.
|
flammigerāvistis
|
flammigerāveritis
|
flammigerāverātis
|
flammigerāvissētis
|
flammigerāveritis
|
| 3 p.
|
flammigerāvērunt
|
flammigerāverint
|
flammigerāverant
|
flammigerāvissent
|
flammigerāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
flammigerāvisse
|
Основа супина: flammigerāt-
| Participium perfecti passivi
|
flammigerātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
flammigerātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
flammigerātum
|
| Supinum II
|
flammigerātū
|
flammigero
Глагол, первое спряжение.
Корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- извергать пламя, пылать Ambr. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания