Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: exundā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exundō
|
exundor
|
exundem
|
exunder
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
exundas
|
exundāris
|
exundes
|
exundēris
|
exundā
|
exundare
|
| 3 p.
|
exundat
|
exundātur
|
exundet
|
exundētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
exundāmus
|
exundāmur
|
exundēmus
|
exundēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
exundātis
|
exundāmini
|
exundētis
|
exundēmini
|
exundāte
|
exundamini
|
| 3 p.
|
exundant
|
exundantur
|
exundent
|
exundentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exundābam
|
exundābar
|
exundārem
|
exundārer
|
| 2 p.
|
exundābas
|
exundabāris
|
exundāres
|
exundarēris
|
| 3 p.
|
exundābat
|
exundabātur
|
exundāret
|
exundarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
exundabāmus
|
exundabāmur
|
exundarēmus
|
exundarēmur
|
| 2 p.
|
exundabātis
|
exundabamini
|
exundarētis
|
exundarēmini
|
| 3 p.
|
exundābant
|
exundabantur
|
exundarent
|
exundarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exundābo
|
exundabor
|
—
|
| 2 p.
|
exundābis
|
exundaberis
|
exundāto
|
| 3 p.
|
exundābit
|
exundabitur
|
exundāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
exundabimus
|
exundabimur
|
—
|
| 2 p.
|
exundabitis
|
exundabimini
|
exundatōte
|
| 3 p.
|
exundabuntur
|
exundanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
exundāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
exundāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
exundāns
|
| Gerundium
|
exundandī
|
| Gerundivum
|
exundandus, -a, -um
|
Основа перфекта: exundāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
exundāvī
|
exundāverim
|
exundāveram
|
exundāvissem
|
exundāverō
|
| 2 p.
|
exundāvisti
|
exundāveris
|
exundāveras
|
exundāvisses
|
exundāveris
|
| 3 p.
|
exundāvit
|
exundāverit
|
exundāverat
|
exundāvisset
|
exundāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
exundāvimus
|
exundāverimus
|
exundāverāmus
|
exundāvissēmus
|
exundāverimus
|
| 2 p.
|
exundāvistis
|
exundāveritis
|
exundāverātis
|
exundāvissētis
|
exundāveritis
|
| 3 p.
|
exundāvērunt
|
exundāverint
|
exundāverant
|
exundāvissent
|
exundāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
exundāvisse
|
Основа супина: exundāt-
| Participium perfecti passivi
|
exundātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
exundātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
exundātum
|
| Supinum II
|
exundātū
|
exundo
Глагол, первое спряжение.
Приставка: ex-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- выступать из берегов, разливаться (fons exundat PM); быть затопляемым (solum exundans sanguine Sen);
- быть наносимым или быть прибиваемым (волнами) (vi tempestatum in adversa litora T);
- обильно вытекать, хлынуть (cruor exundat trunco SenT);
- бить ключом, бить через край (ex multa eruditione exundat eloquentia T); клокотать (exundat furor SenT);
- выпускать клубами (densum fumum Sil). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания