Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: exstimulā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exstimulō
|
exstimulor
|
exstimulem
|
exstimuler
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
exstimulas
|
exstimulāris
|
exstimules
|
exstimulēris
|
exstimulā
|
exstimulare
|
| 3 p.
|
exstimulat
|
exstimulātur
|
exstimulet
|
exstimulētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
exstimulāmus
|
exstimulāmur
|
exstimulēmus
|
exstimulēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
exstimulātis
|
exstimulāmini
|
exstimulētis
|
exstimulēmini
|
exstimulāte
|
exstimulamini
|
| 3 p.
|
exstimulant
|
exstimulantur
|
exstimulent
|
exstimulentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exstimulābam
|
exstimulābar
|
exstimulārem
|
exstimulārer
|
| 2 p.
|
exstimulābas
|
exstimulabāris
|
exstimulāres
|
exstimularēris
|
| 3 p.
|
exstimulābat
|
exstimulabātur
|
exstimulāret
|
exstimularētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
exstimulabāmus
|
exstimulabāmur
|
exstimularēmus
|
exstimularēmur
|
| 2 p.
|
exstimulabātis
|
exstimulabamini
|
exstimularētis
|
exstimularēmini
|
| 3 p.
|
exstimulābant
|
exstimulabantur
|
exstimularent
|
exstimularentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exstimulābo
|
exstimulabor
|
—
|
| 2 p.
|
exstimulābis
|
exstimulaberis
|
exstimulāto
|
| 3 p.
|
exstimulābit
|
exstimulabitur
|
exstimulāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
exstimulabimus
|
exstimulabimur
|
—
|
| 2 p.
|
exstimulabitis
|
exstimulabimini
|
exstimulatōte
|
| 3 p.
|
exstimulabuntur
|
exstimulanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
exstimulāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
exstimulāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
exstimulāns
|
| Gerundium
|
exstimulandī
|
| Gerundivum
|
exstimulandus, -a, -um
|
Основа перфекта: exstimulāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
exstimulāvī
|
exstimulāverim
|
exstimulāveram
|
exstimulāvissem
|
exstimulāverō
|
| 2 p.
|
exstimulāvisti
|
exstimulāveris
|
exstimulāveras
|
exstimulāvisses
|
exstimulāveris
|
| 3 p.
|
exstimulāvit
|
exstimulāverit
|
exstimulāverat
|
exstimulāvisset
|
exstimulāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
exstimulāvimus
|
exstimulāverimus
|
exstimulāverāmus
|
exstimulāvissēmus
|
exstimulāverimus
|
| 2 p.
|
exstimulāvistis
|
exstimulāveritis
|
exstimulāverātis
|
exstimulāvissētis
|
exstimulāveritis
|
| 3 p.
|
exstimulāvērunt
|
exstimulāverint
|
exstimulāverant
|
exstimulāvissent
|
exstimulāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
exstimulāvisse
|
Основа супина: exstimulāt-
| Participium perfecti passivi
|
exstimulātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
exstimulātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
exstimulātum
|
| Supinum II
|
exstimulātū
|
exstimulo
Глагол, первое спряжение.
Приставка: ex-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- подстрекать, поджигать (corda furore bellandi Sil);
- поощрять, возбуждать (animos laudatione Sen): e. fata cessantia O ускорить замешкавшуюся смерть. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания