Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: exerrā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exerrō
|
exerror
|
exerrem
|
exerrer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
exerras
|
exerrāris
|
exerres
|
exerrēris
|
exerrā
|
exerrare
|
| 3 p.
|
exerrat
|
exerrātur
|
exerret
|
exerrētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
exerrāmus
|
exerrāmur
|
exerrēmus
|
exerrēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
exerrātis
|
exerrāmini
|
exerrētis
|
exerrēmini
|
exerrāte
|
exerramini
|
| 3 p.
|
exerrant
|
exerrantur
|
exerrent
|
exerrentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exerrābam
|
exerrābar
|
exerrārem
|
exerrārer
|
| 2 p.
|
exerrābas
|
exerrabāris
|
exerrāres
|
exerrarēris
|
| 3 p.
|
exerrābat
|
exerrabātur
|
exerrāret
|
exerrarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
exerrabāmus
|
exerrabāmur
|
exerrarēmus
|
exerrarēmur
|
| 2 p.
|
exerrabātis
|
exerrabamini
|
exerrarētis
|
exerrarēmini
|
| 3 p.
|
exerrābant
|
exerrabantur
|
exerrarent
|
exerrarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
exerrābo
|
exerrabor
|
—
|
| 2 p.
|
exerrābis
|
exerraberis
|
exerrāto
|
| 3 p.
|
exerrābit
|
exerrabitur
|
exerrāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
exerrabimus
|
exerrabimur
|
—
|
| 2 p.
|
exerrabitis
|
exerrabimini
|
exerratōte
|
| 3 p.
|
exerrabuntur
|
exerranto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
exerrāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
exerrāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
exerrāns
|
| Gerundium
|
exerrandī
|
| Gerundivum
|
exerrandus, -a, -um
|
Основа перфекта: exerrāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
exerrāvī
|
exerrāverim
|
exerrāveram
|
exerrāvissem
|
exerrāverō
|
| 2 p.
|
exerrāvisti
|
exerrāveris
|
exerrāveras
|
exerrāvisses
|
exerrāveris
|
| 3 p.
|
exerrāvit
|
exerrāverit
|
exerrāverat
|
exerrāvisset
|
exerrāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
exerrāvimus
|
exerrāverimus
|
exerrāverāmus
|
exerrāvissēmus
|
exerrāverimus
|
| 2 p.
|
exerrāvistis
|
exerrāveritis
|
exerrāverātis
|
exerrāvissētis
|
exerrāveritis
|
| 3 p.
|
exerrāvērunt
|
exerrāverint
|
exerrāverant
|
exerrāvissent
|
exerrāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
exerrāvisse
|
Основа супина: exerrāt-
| Participium perfecti passivi
|
exerrātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
exerrātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
exerrātum
|
| Supinum II
|
exerrātū
|
exerro
Глагол, первое спряжение.
Приставка: ex-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- сбиться с пути, заблудиться St, Vlg; отклоняться (a via veritatis Eccl) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания