Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: excoriā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
excoriō
|
excorior
|
excoriem
|
excorier
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
excorias
|
excoriāris
|
excories
|
excoriēris
|
excoriā
|
excoriare
|
| 3 p.
|
excoriat
|
excoriātur
|
excoriet
|
excoriētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
excoriāmus
|
excoriāmur
|
excoriēmus
|
excoriēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
excoriātis
|
excoriāmini
|
excoriētis
|
excoriēmini
|
excoriāte
|
excoriamini
|
| 3 p.
|
excoriant
|
excoriantur
|
excorient
|
excorientur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
excoriābam
|
excoriābar
|
excoriārem
|
excoriārer
|
| 2 p.
|
excoriābas
|
excoriabāris
|
excoriāres
|
excoriarēris
|
| 3 p.
|
excoriābat
|
excoriabātur
|
excoriāret
|
excoriarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
excoriabāmus
|
excoriabāmur
|
excoriarēmus
|
excoriarēmur
|
| 2 p.
|
excoriabātis
|
excoriabamini
|
excoriarētis
|
excoriarēmini
|
| 3 p.
|
excoriābant
|
excoriabantur
|
excoriarent
|
excoriarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
excoriābo
|
excoriabor
|
—
|
| 2 p.
|
excoriābis
|
excoriaberis
|
excoriāto
|
| 3 p.
|
excoriābit
|
excoriabitur
|
excoriāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
excoriabimus
|
excoriabimur
|
—
|
| 2 p.
|
excoriabitis
|
excoriabimini
|
excoriatōte
|
| 3 p.
|
excoriabuntur
|
excorianto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
excoriāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
excoriāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
excoriāns
|
| Gerundium
|
excoriandī
|
| Gerundivum
|
excoriandus, -a, -um
|
Основа перфекта: excoriāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
excoriāvī
|
excoriāverim
|
excoriāveram
|
excoriāvissem
|
excoriāverō
|
| 2 p.
|
excoriāvisti
|
excoriāveris
|
excoriāveras
|
excoriāvisses
|
excoriāveris
|
| 3 p.
|
excoriāvit
|
excoriāverit
|
excoriāverat
|
excoriāvisset
|
excoriāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
excoriāvimus
|
excoriāverimus
|
excoriāverāmus
|
excoriāvissēmus
|
excoriāverimus
|
| 2 p.
|
excoriāvistis
|
excoriāveritis
|
excoriāverātis
|
excoriāvissētis
|
excoriāveritis
|
| 3 p.
|
excoriāvērunt
|
excoriāverint
|
excoriāverant
|
excoriāvissent
|
excoriāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
excoriāvisse
|
Основа супина: excoriāt-
| Participium perfecti passivi
|
excoriātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
excoriātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
excoriātum
|
| Supinum II
|
excoriātū
|
excorio
Глагол, первое спряжение.
Приставка: ex-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- [corium] (тж. pellem e. Vlg) сдирать шкуру, снимать кожу, обдирать (aliquid Eccl) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания