Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: excitā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
excitō
|
excitor
|
excitem
|
exciter
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
excitas
|
excitāris
|
excites
|
excitēris
|
excitā
|
excitare
|
| 3 p.
|
excitat
|
excitātur
|
excitet
|
excitētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
excitāmus
|
excitāmur
|
excitēmus
|
excitēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
excitātis
|
excitāmini
|
excitētis
|
excitēmini
|
excitāte
|
excitamini
|
| 3 p.
|
excitant
|
excitantur
|
excitent
|
excitentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
excitābam
|
excitābar
|
excitārem
|
excitārer
|
| 2 p.
|
excitābas
|
excitabāris
|
excitāres
|
excitarēris
|
| 3 p.
|
excitābat
|
excitabātur
|
excitāret
|
excitarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
excitabāmus
|
excitabāmur
|
excitarēmus
|
excitarēmur
|
| 2 p.
|
excitabātis
|
excitabamini
|
excitarētis
|
excitarēmini
|
| 3 p.
|
excitābant
|
excitabantur
|
excitarent
|
excitarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
excitābo
|
excitabor
|
—
|
| 2 p.
|
excitābis
|
excitaberis
|
excitāto
|
| 3 p.
|
excitābit
|
excitabitur
|
excitāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
excitabimus
|
excitabimur
|
—
|
| 2 p.
|
excitabitis
|
excitabimini
|
excitatōte
|
| 3 p.
|
excitabuntur
|
excitanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
excitāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
excitāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
excitāns
|
| Gerundium
|
excitandī
|
| Gerundivum
|
excitandus, -a, -um
|
Основа перфекта: excitāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
excitāvī
|
excitāverim
|
excitāveram
|
excitāvissem
|
excitāverō
|
| 2 p.
|
excitāvisti
|
excitāveris
|
excitāveras
|
excitāvisses
|
excitāveris
|
| 3 p.
|
excitāvit
|
excitāverit
|
excitāverat
|
excitāvisset
|
excitāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
excitāvimus
|
excitāverimus
|
excitāverāmus
|
excitāvissēmus
|
excitāverimus
|
| 2 p.
|
excitāvistis
|
excitāveritis
|
excitāverātis
|
excitāvissētis
|
excitāveritis
|
| 3 p.
|
excitāvērunt
|
excitāverint
|
excitāverant
|
excitāvissent
|
excitāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
excitāvisse
|
Основа супина: excitāt-
| Participium perfecti passivi
|
excitātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
excitātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
excitātum
|
| Supinum II
|
excitātū
|
excito
Глагол, первое спряжение.
Приставка: ex-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- заставлять подняться или выйти, поднимать на ноги, вызывать (aliquem foras Pl); отсылать, усылать (aliquem a portu Pl): e. feram C etc. поднимать (с места), выгонять зверя (на охоте); e. aliis leporem погов. Pt охотиться за зайцем для других (т. е. работать на чужих);
- (раз)будить (aliquem de или e somno C, L etc.): non posse videtur muscam e. погов. Sen кажется, он и мухи не обидит;
- поднимать (caput altius CC): excitata fortuna C возрастающее счастье;
- возбуждать, вызывать (suspicionem, risum C): memoriam suam ad cogitationem alicujus rei e. C восстановить что-л. в своей памяти;
- поднимать, укреплять (vires largioribus cibis Pt);
- выводить, производить, создавать (ubertatem lactis PM);
- (вс)тревожить (aliquem nuntio L);
- побуждать, понуждать, поощрять (aliquem ad laborem C; ad и in virtutem Cs, V; aliquem ad exquirendas causas C);
- разводить, раздувать (ignem Cs); разжигать (incendium C, QC); возбуждать, раздражать (aviditatem PM);
- ободрять (afflictos C; jacentem animum alicujus C);
- воздвигать (aras V; sepulcrum C): e. turrim Cs построить башню;
- выращивать (nova sarmenta PM);
- воскрешать (aliquem a mortuis C);
- выделять голосом, акцентировать (syllaba excitatur Q). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания