Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: emeā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
emeō
|
emeor
|
emeem
|
emeer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
emeas
|
emeāris
|
emees
|
emeēris
|
emeā
|
emeare
|
| 3 p.
|
emeat
|
emeātur
|
emeet
|
emeētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
emeāmus
|
emeāmur
|
emeēmus
|
emeēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
emeātis
|
emeāmini
|
emeētis
|
emeēmini
|
emeāte
|
emeamini
|
| 3 p.
|
emeant
|
emeantur
|
emeent
|
emeentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
emeābam
|
emeābar
|
emeārem
|
emeārer
|
| 2 p.
|
emeābas
|
emeabāris
|
emeāres
|
emearēris
|
| 3 p.
|
emeābat
|
emeabātur
|
emeāret
|
emearētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
emeabāmus
|
emeabāmur
|
emearēmus
|
emearēmur
|
| 2 p.
|
emeabātis
|
emeabamini
|
emearētis
|
emearēmini
|
| 3 p.
|
emeābant
|
emeabantur
|
emearent
|
emearentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
emeābo
|
emeabor
|
—
|
| 2 p.
|
emeābis
|
emeaberis
|
emeāto
|
| 3 p.
|
emeābit
|
emeabitur
|
emeāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
emeabimus
|
emeabimur
|
—
|
| 2 p.
|
emeabitis
|
emeabimini
|
emeatōte
|
| 3 p.
|
emeabuntur
|
emeanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
emeāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
emeāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
emeāns
|
| Gerundium
|
emeandī
|
| Gerundivum
|
emeandus, -a, -um
|
Основа перфекта: emeāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
emeāvī
|
emeāverim
|
emeāveram
|
emeāvissem
|
emeāverō
|
| 2 p.
|
emeāvisti
|
emeāveris
|
emeāveras
|
emeāvisses
|
emeāveris
|
| 3 p.
|
emeāvit
|
emeāverit
|
emeāverat
|
emeāvisset
|
emeāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
emeāvimus
|
emeāverimus
|
emeāverāmus
|
emeāvissēmus
|
emeāverimus
|
| 2 p.
|
emeāvistis
|
emeāveritis
|
emeāverātis
|
emeāvissētis
|
emeāveritis
|
| 3 p.
|
emeāvērunt
|
emeāverint
|
emeāverant
|
emeāvissent
|
emeāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
emeāvisse
|
Основа супина: emeāt-
| Participium perfecti passivi
|
emeātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
emeātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
emeātum
|
| Supinum II
|
emeātū
|
emeo
Глагол, первое спряжение.
Приставка: e-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- выходить (invenire emeandi locum Aug);
- переезжать, переплывать (emeato mari Amm). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания