Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: effeminā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
effeminō
|
effeminor
|
effeminem
|
effeminer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
effeminas
|
effemināris
|
effemines
|
effeminēris
|
effeminā
|
effeminare
|
| 3 p.
|
effeminat
|
effeminātur
|
effeminet
|
effeminētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
effemināmus
|
effemināmur
|
effeminēmus
|
effeminēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
effeminātis
|
effemināmini
|
effeminētis
|
effeminēmini
|
effemināte
|
effeminamini
|
| 3 p.
|
effeminant
|
effeminantur
|
effeminent
|
effeminentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
effeminābam
|
effeminābar
|
effeminārem
|
effeminārer
|
| 2 p.
|
effeminābas
|
effeminabāris
|
effemināres
|
effeminarēris
|
| 3 p.
|
effeminābat
|
effeminabātur
|
effemināret
|
effeminarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
effeminabāmus
|
effeminabāmur
|
effeminarēmus
|
effeminarēmur
|
| 2 p.
|
effeminabātis
|
effeminabamini
|
effeminarētis
|
effeminarēmini
|
| 3 p.
|
effeminābant
|
effeminabantur
|
effeminarent
|
effeminarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
effeminābo
|
effeminabor
|
—
|
| 2 p.
|
effeminābis
|
effeminaberis
|
effemināto
|
| 3 p.
|
effeminābit
|
effeminabitur
|
effemināto
|
| Plur.
|
1 p.
|
effeminabimus
|
effeminabimur
|
—
|
| 2 p.
|
effeminabitis
|
effeminabimini
|
effeminatōte
|
| 3 p.
|
effeminabuntur
|
effeminanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
effemināre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
effemināri
|
| Participium praesentis actīvi
|
effemināns
|
| Gerundium
|
effeminandī
|
| Gerundivum
|
effeminandus, -a, -um
|
Основа перфекта: effemināv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
effemināvī
|
effemināverim
|
effemināveram
|
effemināvissem
|
effemināverō
|
| 2 p.
|
effemināvisti
|
effemināveris
|
effemināveras
|
effemināvisses
|
effemināveris
|
| 3 p.
|
effemināvit
|
effemināverit
|
effemināverat
|
effemināvisset
|
effemināverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
effemināvimus
|
effemināverimus
|
effemināverāmus
|
effemināvissēmus
|
effemināverimus
|
| 2 p.
|
effemināvistis
|
effemināveritis
|
effemināverātis
|
effemināvissētis
|
effemināveritis
|
| 3 p.
|
effemināvērunt
|
effemināverint
|
effemināverant
|
effemināvissent
|
effemināverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
effemināvisse
|
Основа супина: effemināt-
| Participium perfecti passivi
|
effeminātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
effeminātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
effeminātum
|
| Supinum II
|
effeminātū
|
effemino
Глагол, первое спряжение.
Приставка: ef-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- [femina]
- делать женоподобным, расслаблять, изнеживать (animos Cs; corpus animumque virilem Sl);
- превращать в существо женского пола (aerem C);
- позорить, осквернять (titulum anni Cld). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания