Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: effarcī-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
effarciō
|
effarcior
|
effarciam
|
effarciar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
effarcis
|
effarcīris
|
effarcias
|
effarciāris
|
effarcī
|
effarcīre
|
| 3 p.
|
effarcit
|
effarcītur
|
effarciat
|
effarciātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
effarcīmus
|
effarcīmur
|
effarciāmus
|
effarciāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
effarcītis
|
effarcimini
|
effarciātis
|
effarciāmini
|
effarcīte
|
effarcimini
|
| 3 p.
|
effarciunt
|
effarciuntur
|
effarciant
|
effarciantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
effarciēbam
|
effarciēbar
|
effarcīrem
|
effarcīrer
|
| 2 p.
|
effarciēbas
|
effarciebāris
|
effarcīres
|
effarcirēris
|
| 3 p.
|
effarciēbat
|
effarciebātur
|
effarcīret
|
effarcirētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
effarciebāmus
|
effarciebāmur
|
effarcirēmus
|
effarcirēmur
|
| 2 p.
|
effarciebātis
|
effarciebamini
|
effarcirētis
|
effarcirēmini
|
| 3 p.
|
effarciēbant
|
effarciebantur
|
effarcīrent
|
effarcirentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
effarciam
|
effarciar
|
—
|
| 2 p.
|
effarcies
|
effarciēris
|
effarcīto
|
| 3 p.
|
effarciet
|
effarciētur
|
effarcīto
|
| Plur.
|
1 p.
|
effarciēmus
|
effarciēmur
|
—
|
| 2 p.
|
effarciētis
|
effarciemini
|
effarcitōte
|
| 3 p.
|
effarcientur
|
effarciunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
effarcīre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
effarcīri
|
| Participium praesentis actīvi
|
effarciens
|
| Gerundium
|
effarciendi
|
| Gerundivum
|
effarciendus, -a, -um
|
Основа перфекта: effarcīv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
effarcīvī
|
effarcīverim
|
effarcīveram
|
effarcīvissem
|
effarcīverō
|
| 2 p.
|
effarcīvisti
|
effarcīveris
|
effarcīveras
|
effarcīvisses
|
effarcīveris
|
| 3 p.
|
effarcīvit
|
effarcīverit
|
effarcīverat
|
effarcīvisset
|
effarcīverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
effarcīvimus
|
effarcīverimus
|
effarcīverāmus
|
effarcīvissēmus
|
effarcīverimus
|
| 2 p.
|
effarcīvistis
|
effarcīveritis
|
effarcīverātis
|
effarcīvissētis
|
effarcīveritis
|
| 3 p.
|
effarcīvērunt
|
effarcīverint
|
effarcīverant
|
effarcīvissent
|
effarcīverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
effarcīvisse
|
Основа супина: effarcīt-
| Participium perfecti passivi
|
effarcītus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
effarcītūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
effarcītum
|
| Supinum II
|
effarcītū
|
effarcio
Глагол, четвёртое спряжение.
Приставка: ef-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- набивать, наполнять (intervalla saxis Cs): se e. Pl наесться до отвала ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания