Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: edormī-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
edormiō
|
edormior
|
edormiam
|
edormiar
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
edormis
|
edormīris
|
edormias
|
edormiāris
|
edormī
|
edormīre
|
| 3 p.
|
edormit
|
edormītur
|
edormiat
|
edormiātur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
edormīmus
|
edormīmur
|
edormiāmus
|
edormiāmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
edormītis
|
edormimini
|
edormiātis
|
edormiāmini
|
edormīte
|
edormimini
|
| 3 p.
|
edormiunt
|
edormiuntur
|
edormiant
|
edormiantur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
edormiēbam
|
edormiēbar
|
edormīrem
|
edormīrer
|
| 2 p.
|
edormiēbas
|
edormiebāris
|
edormīres
|
edormirēris
|
| 3 p.
|
edormiēbat
|
edormiebātur
|
edormīret
|
edormirētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
edormiebāmus
|
edormiebāmur
|
edormirēmus
|
edormirēmur
|
| 2 p.
|
edormiebātis
|
edormiebamini
|
edormirētis
|
edormirēmini
|
| 3 p.
|
edormiēbant
|
edormiebantur
|
edormīrent
|
edormirentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
edormiam
|
edormiar
|
—
|
| 2 p.
|
edormies
|
edormiēris
|
edormīto
|
| 3 p.
|
edormiet
|
edormiētur
|
edormīto
|
| Plur.
|
1 p.
|
edormiēmus
|
edormiēmur
|
—
|
| 2 p.
|
edormiētis
|
edormiemini
|
edormitōte
|
| 3 p.
|
edormientur
|
edormiunto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
edormīre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
edormīri
|
| Participium praesentis actīvi
|
edormiens
|
| Gerundium
|
edormiendi
|
| Gerundivum
|
edormiendus, -a, -um
|
Основа перфекта: edormīv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
edormīvī
|
edormīverim
|
edormīveram
|
edormīvissem
|
edormīverō
|
| 2 p.
|
edormīvisti
|
edormīveris
|
edormīveras
|
edormīvisses
|
edormīveris
|
| 3 p.
|
edormīvit
|
edormīverit
|
edormīverat
|
edormīvisset
|
edormīverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
edormīvimus
|
edormīverimus
|
edormīverāmus
|
edormīvissēmus
|
edormīverimus
|
| 2 p.
|
edormīvistis
|
edormīveritis
|
edormīverātis
|
edormīvissētis
|
edormīveritis
|
| 3 p.
|
edormīvērunt
|
edormīverint
|
edormīverant
|
edormīvissent
|
edormīverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
edormīvisse
|
Основа супина: edormīt-
| Participium perfecti passivi
|
edormītus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
edormītūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
edormītum
|
| Supinum II
|
edormītū
|
edormio
Глагол, четвёртое спряжение.
Приставка: e-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- проспаться (vinolentus edormivit C);
- проспать (dimidium ex hoc tempore Sen): e. crapulam C проспать хмель, протрезвиться; Ilionam e. H играть роль спящей Илионы. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания