Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: discertā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
discertō
|
discertor
|
discertem
|
discerter
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
discertas
|
discertāris
|
discertes
|
discertēris
|
discertā
|
discertare
|
| 3 p.
|
discertat
|
discertātur
|
discertet
|
discertētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
discertāmus
|
discertāmur
|
discertēmus
|
discertēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
discertātis
|
discertāmini
|
discertētis
|
discertēmini
|
discertāte
|
discertamini
|
| 3 p.
|
discertant
|
discertantur
|
discertent
|
discertentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
discertābam
|
discertābar
|
discertārem
|
discertārer
|
| 2 p.
|
discertābas
|
discertabāris
|
discertāres
|
discertarēris
|
| 3 p.
|
discertābat
|
discertabātur
|
discertāret
|
discertarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
discertabāmus
|
discertabāmur
|
discertarēmus
|
discertarēmur
|
| 2 p.
|
discertabātis
|
discertabamini
|
discertarētis
|
discertarēmini
|
| 3 p.
|
discertābant
|
discertabantur
|
discertarent
|
discertarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
discertābo
|
discertabor
|
—
|
| 2 p.
|
discertābis
|
discertaberis
|
discertāto
|
| 3 p.
|
discertābit
|
discertabitur
|
discertāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
discertabimus
|
discertabimur
|
—
|
| 2 p.
|
discertabitis
|
discertabimini
|
discertatōte
|
| 3 p.
|
discertabuntur
|
discertanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
discertāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
discertāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
discertāns
|
| Gerundium
|
discertandī
|
| Gerundivum
|
discertandus, -a, -um
|
dis-cer-to
Глагол, первое спряжение.
Приставка: dis-[-]][-]]; корень: -cert-; окончание: -o.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- обсуждать, спорить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
Происходит от Шаблон:Этимология:discertare
Фразеологизмы и устойчивые сочетания