Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: dilatā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
dilatō
|
dilator
|
dilatem
|
dilater
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
dilatas
|
dilatāris
|
dilates
|
dilatēris
|
dilatā
|
dilatare
|
| 3 p.
|
dilatat
|
dilatātur
|
dilatet
|
dilatētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
dilatāmus
|
dilatāmur
|
dilatēmus
|
dilatēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
dilatātis
|
dilatāmini
|
dilatētis
|
dilatēmini
|
dilatāte
|
dilatamini
|
| 3 p.
|
dilatant
|
dilatantur
|
dilatent
|
dilatentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
dilatābam
|
dilatābar
|
dilatārem
|
dilatārer
|
| 2 p.
|
dilatābas
|
dilatabāris
|
dilatāres
|
dilatarēris
|
| 3 p.
|
dilatābat
|
dilatabātur
|
dilatāret
|
dilatarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
dilatabāmus
|
dilatabāmur
|
dilatarēmus
|
dilatarēmur
|
| 2 p.
|
dilatabātis
|
dilatabamini
|
dilatarētis
|
dilatarēmini
|
| 3 p.
|
dilatābant
|
dilatabantur
|
dilatarent
|
dilatarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
dilatābo
|
dilatabor
|
—
|
| 2 p.
|
dilatābis
|
dilataberis
|
dilatāto
|
| 3 p.
|
dilatābit
|
dilatabitur
|
dilatāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
dilatabimus
|
dilatabimur
|
—
|
| 2 p.
|
dilatabitis
|
dilatabimini
|
dilatatōte
|
| 3 p.
|
dilatabuntur
|
dilatanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
dilatāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
dilatāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
dilatāns
|
| Gerundium
|
dilatandī
|
| Gerundivum
|
dilatandus, -a, -um
|
Основа перфекта: dilatāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
dilatāvī
|
dilatāverim
|
dilatāveram
|
dilatāvissem
|
dilatāverō
|
| 2 p.
|
dilatāvisti
|
dilatāveris
|
dilatāveras
|
dilatāvisses
|
dilatāveris
|
| 3 p.
|
dilatāvit
|
dilatāverit
|
dilatāverat
|
dilatāvisset
|
dilatāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
dilatāvimus
|
dilatāverimus
|
dilatāverāmus
|
dilatāvissēmus
|
dilatāverimus
|
| 2 p.
|
dilatāvistis
|
dilatāveritis
|
dilatāverātis
|
dilatāvissētis
|
dilatāveritis
|
| 3 p.
|
dilatāvērunt
|
dilatāverint
|
dilatāverant
|
dilatāvissent
|
dilatāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
dilatāvisse
|
Основа супина: dilatāt-
| Participium perfecti passivi
|
dilatātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
dilatātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
dilatātum
|
| Supinum II
|
dilatātū
|
dilato
Глагол, первое спряжение.
Приставка: di-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- [latus]
- расширять, растягивать (castra, aciem L);
- широко раскрывать (manum C);
- распространять, ширить, разносить (imperium, gloriam C);
- затягивать: d. orationem распространяться, обстоятельно излагать;
- протяжно произносить (litteras C);
- расширяться (spatia montis in cubiculo dilatantia PM). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания