Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: deviā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
deviō
|
devior
|
deviem
|
devier
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
devias
|
deviāris
|
devies
|
deviēris
|
deviā
|
deviare
|
| 3 p.
|
deviat
|
deviātur
|
deviet
|
deviētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
deviāmus
|
deviāmur
|
deviēmus
|
deviēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
deviātis
|
deviāmini
|
deviētis
|
deviēmini
|
deviāte
|
deviamini
|
| 3 p.
|
deviant
|
deviantur
|
devient
|
devientur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
deviābam
|
deviābar
|
deviārem
|
deviārer
|
| 2 p.
|
deviābas
|
deviabāris
|
deviāres
|
deviarēris
|
| 3 p.
|
deviābat
|
deviabātur
|
deviāret
|
deviarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
deviabāmus
|
deviabāmur
|
deviarēmus
|
deviarēmur
|
| 2 p.
|
deviabātis
|
deviabamini
|
deviarētis
|
deviarēmini
|
| 3 p.
|
deviābant
|
deviabantur
|
deviarent
|
deviarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
deviābo
|
deviabor
|
—
|
| 2 p.
|
deviābis
|
deviaberis
|
deviāto
|
| 3 p.
|
deviābit
|
deviabitur
|
deviāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
deviabimus
|
deviabimur
|
—
|
| 2 p.
|
deviabitis
|
deviabimini
|
deviatōte
|
| 3 p.
|
deviabuntur
|
devianto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
deviāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
deviāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
deviāns
|
| Gerundium
|
deviandī
|
| Gerundivum
|
deviandus, -a, -um
|
Основа перфекта: deviāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
deviāvī
|
deviāverim
|
deviāveram
|
deviāvissem
|
deviāverō
|
| 2 p.
|
deviāvisti
|
deviāveris
|
deviāveras
|
deviāvisses
|
deviāveris
|
| 3 p.
|
deviāvit
|
deviāverit
|
deviāverat
|
deviāvisset
|
deviāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
deviāvimus
|
deviāverimus
|
deviāverāmus
|
deviāvissēmus
|
deviāverimus
|
| 2 p.
|
deviāvistis
|
deviāveritis
|
deviāverātis
|
deviāvissētis
|
deviāveritis
|
| 3 p.
|
deviāvērunt
|
deviāverint
|
deviāverant
|
deviāvissent
|
deviāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
deviāvisse
|
Основа супина: deviāt-
| Participium perfecti passivi
|
deviātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
deviātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
deviātum
|
| Supinum II
|
deviātū
|
devio
Глагол, первое спряжение.
Приставка: de-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- [via] уклоняться в сторону, сбиться с пути Aug, Macr, Amm etc. ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания