Материал из энциклопедии Руниверсалис
Латинский
Морфологические и синтаксические свойства
Основа инфекта: communicā-
|
|
Praesens
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
communicō
|
communicor
|
communicem
|
communicer
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
communicas
|
communicāris
|
communices
|
communicēris
|
communicā
|
communicare
|
| 3 p.
|
communicat
|
communicātur
|
communicet
|
communicētur
|
—
|
—
|
| Plur.
|
1 p.
|
communicāmus
|
communicāmur
|
communicēmus
|
communicēmur
|
—
|
—
|
| 2 p.
|
communicātis
|
communicāmini
|
communicētis
|
communicēmini
|
communicāte
|
communicamini
|
| 3 p.
|
communicant
|
communicantur
|
communicent
|
communicentur
|
—
|
—
|
|
|
Imperfectum
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
Pass.
|
| Sing.
|
1 p.
|
communicābam
|
communicābar
|
communicārem
|
communicārer
|
| 2 p.
|
communicābas
|
communicabāris
|
communicāres
|
communicarēris
|
| 3 p.
|
communicābat
|
communicabātur
|
communicāret
|
communicarētur
|
| Plur.
|
1 p.
|
communicabāmus
|
communicabāmur
|
communicarēmus
|
communicarēmur
|
| 2 p.
|
communicabātis
|
communicabamini
|
communicarētis
|
communicarēmini
|
| 3 p.
|
communicābant
|
communicabantur
|
communicarent
|
communicarentur
|
|
|
Futūrum I
|
| Indicatīvus
|
Imperatīvus
|
| Act.
|
Pass.
|
Act.
|
| Sing.
|
1 p.
|
communicābo
|
communicabor
|
—
|
| 2 p.
|
communicābis
|
communicaberis
|
communicāto
|
| 3 p.
|
communicābit
|
communicabitur
|
communicāto
|
| Plur.
|
1 p.
|
communicabimus
|
communicabimur
|
—
|
| 2 p.
|
communicabitis
|
communicabimini
|
communicatōte
|
| 3 p.
|
communicabuntur
|
communicanto
|
| Infīnitivus praesentis actīvi
|
communicāre
|
| Infīnitivus praesentis passīvi
|
communicāri
|
| Participium praesentis actīvi
|
communicāns
|
| Gerundium
|
communicandī
|
| Gerundivum
|
communicandus, -a, -um
|
Основа перфекта: communicāv-
|
|
Perfectum
|
Plusquamperfectum
|
Futūrum II
|
| Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
Coniunctīvus
|
Indicatīvus
|
| Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
Act.
|
| Sg.
|
1 p.
|
communicāvī
|
communicāverim
|
communicāveram
|
communicāvissem
|
communicāverō
|
| 2 p.
|
communicāvisti
|
communicāveris
|
communicāveras
|
communicāvisses
|
communicāveris
|
| 3 p.
|
communicāvit
|
communicāverit
|
communicāverat
|
communicāvisset
|
communicāverit
|
| Pl.
|
1 p.
|
communicāvimus
|
communicāverimus
|
communicāverāmus
|
communicāvissēmus
|
communicāverimus
|
| 2 p.
|
communicāvistis
|
communicāveritis
|
communicāverātis
|
communicāvissētis
|
communicāveritis
|
| 3 p.
|
communicāvērunt
|
communicāverint
|
communicāverant
|
communicāvissent
|
communicāverint
|
| Infīnitivus perfecti actīvi
|
communicāvisse
|
Основа супина: communicāt-
| Participium perfecti passivi
|
communicātus, -a, -um
|
| Participium futuri activi
|
communicātūrus, -a, -um
|
| Supinum I
|
communicātum
|
| Supinum II
|
communicātū
|
com-mū-ni-cō
Глагол, первое спряжение.
Приставка: com-[-]][-]]; корень: --.
Произношение
Семантические свойства
Значение
- делать общим ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
Синонимы
Антонимы
Гиперонимы
Гипонимы
Родственные слова
Этимология
От ??
Фразеологизмы и устойчивые сочетания