Словарь:collocupleto

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: collocupletā-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	collocupletō	collocupletor	collocupletem	collocupleter	—	—
	2 p.	collocupletas	collocupletāris	collocupletes	collocupletēris	collocupletā	collocupletare
	3 p.	collocupletat	collocupletātur	collocupletet	collocupletētur	—	—
Plur.	1 p.	collocupletāmus	collocupletāmur	collocupletēmus	collocupletēmur	—	—
	2 p.	collocupletātis	collocupletāmini	collocupletētis	collocupletēmini	collocupletāte	collocupletamini
	3 p.	collocupletant	collocupletantur	collocupletent	collocupletentur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	collocupletābam	collocupletābar	collocupletārem	collocupletārer
	2 p.	collocupletābas	collocupletabāris	collocupletāres	collocupletarēris
	3 p.	collocupletābat	collocupletabātur	collocupletāret	collocupletarētur
Plur.	1 p.	collocupletabāmus	collocupletabāmur	collocupletarēmus	collocupletarēmur
	2 p.	collocupletabātis	collocupletabamini	collocupletarētis	collocupletarēmini
	3 p.	collocupletābant	collocupletabantur	collocupletarent	collocupletarentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	collocupletābo	collocupletabor	—
	2 p.	collocupletābis	collocupletaberis	collocupletāto
	3 p.	collocupletābit	collocupletabitur	collocupletāto
Plur.	1 p.	collocupletabimus	collocupletabimur	—
	2 p.	collocupletabitis	collocupletabimini	collocupletatōte
	3 p.	collocupletabuntur	collocupletanto

Infīnitivus praesentis actīvi	collocupletāre
Infīnitivus praesentis passīvi	collocupletāri
Participium praesentis actīvi	collocupletāns
Gerundium	collocupletandī
Gerundivum	collocupletandus, -a, -um

Основа перфекта: collocupletāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	collocupletāvī	collocupletāverim	collocupletāveram	collocupletāvissem	collocupletāverō
	2 p.	collocupletāvisti	collocupletāveris	collocupletāveras	collocupletāvisses	collocupletāveris
	3 p.	collocupletāvit	collocupletāverit	collocupletāverat	collocupletāvisset	collocupletāverit
Pl.	1 p.	collocupletāvimus	collocupletāverimus	collocupletāverāmus	collocupletāvissēmus	collocupletāverimus
	2 p.	collocupletāvistis	collocupletāveritis	collocupletāverātis	collocupletāvissētis	collocupletāveritis
	3 p.	collocupletāvērunt	collocupletāverint	collocupletāverant	collocupletāvissent	collocupletāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	collocupletāvisse

Основа супина: collocupletāt-

Participium perfecti passivi	collocupletātus, -a, -um
Participium futuri activi	collocupletātūrus, -a, -um
Supinum I	collocupletātum
Supinum II	collocupletātū

collocupleto

Глагол, первое спряжение. Приставка: col-[-]][-]]; корень: --.

Семантические свойства

Значение

2. сильно обогащать (se Ter);
3. приукрашать, изукрашивать (aliquid rhH). ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??